I SA/Gd 650/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 5 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie określenia kwoty oraz stwierdzenia nadpłaty w opłacie paliwowej postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie. Decyzją z dnia 5 maja 2010 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 3 lutego 2010 r. odmawiającą "A" S.A. z siedzibą w G. uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie stwierdzenia nadpłaty w opłacie paliwowej. Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o zawieszenie postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przez Trybunałem Konstytucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jak wynika z treści skargi, przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie ze skargi spółki z dnia 15 października 2009 r., której przedmiotem jest wniosek o stwierdzenie, iż art. 37k ust. 1 w zw. z art. 37h ust. 1 i art. 37j ust. 1 pkt 2) ustawy o autostradach płatnych (w brzmieniu od dnia 15 października 2004 r. do dnia 5 lipca 2007 r.) - w zakresie określenia momentu powstania obowiązku zapłaty akcyzy i opłaty paliwowej w sposób dyskryminujący importera paliw silnikowych w stosunku do podmiotu dokonującego każdej innej czynności, mającej za przedmiot nabycie paliw silnikowych, dokonanej w procedurze zawieszenia poboru akcyzy; co powoduje sprzeczność z art. 37h ust. 1 i 2 ustawy o autostradach płatnych - określającym zakres przedmiotowy opłaty paliwowej, a także powoduje bezpodstawne rozszerzenie zakresu podlegania opłacie paliwowej na sytuacje, w których nastąpiło wykorzystanie - po powstaniu obowiązku zapłaty tej opłaty - zaimportowanych paliw silnikowych na inne cele niż do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy - Prawo o ruchu drogowym; art. 37k ust. 2 w zw. z art. 37h ust. 1, art. 37k ust. 1 i z art. 37q ustawy o autostradach płatnych (w brzmieniu od dnia 15 października 2004 r. do dnia 5 lipca 2007 r.) - w zakresie określenia przypadków, w których występuje prawo pomniejszenia zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej o kwotę tej opłaty pobraną na wcześniejszym etapie łącznie do przypadku przerobu paliw silnikowych objętych opłatą paliwową na inne paliwa silnikowe również objęte tą opłatą, przez co prawa tego pozbawione są podmioty poddające paliwa silnikowe przerobowi, w wyniku którego wytworzony wyrób nie podlega opłacie paliwowej, przez co ograniczona została instytucja nadpłaty zawarta w art. 72-80 Ordynacji podatkowej, są niezgodne z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 1-2 Konstytucji. Nie może budzić wątpliwości, że w następstwie rozpatrzenia skargi przez Trybunał Konstytucyjny zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Jakkolwiek Dyrektor Izby Celnej jako podstawy prawnej wydanej decyzji nie wskazuje wszystkich przepisów ustawy o Autostradach płatnych, co do których spółka wystąpiła ze skargą konstytucyjną, to jednak z analizy treści uzasadnienia, stanowiącego integralną część decyzji wnioskować należy, iż rozstrzygnięcie organu podatkowego oparte zostało na zakwestionowanych normach. Konsekwencją stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności przepisów przywoływanej wyżej ustawy, będzie natomiast stwierdzenie wadliwości zaskarżonej decyzji i konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.