I SA/Gd 651/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 21 października 2008 r., G. G. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 20 października 2008 r. oraz nadesłanych przez wnioskodawczynię dokumentów źródłowych ustalono, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury w kwocie 1.114,47 zł netto oraz świadczenia opiekuńczego w kwocie 153 zł (dowód: odpis decyzji z dnia 10 marca 2008 r. o waloryzacji emerytury oraz odpis wyciągu z rachunku bankowego za okres od 1 do 31 października 2008 r.). Wnioskodawczyni nie jest właścicielką nieruchomości, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych (dodatkowe oświadczenie wnioskodawczyni z dnia 5 listopada 2008 r.), natomiast posiada zadłużenie względem banku z tytułu udzielonych jej kredytów: konsumenckiego gotówkowego oraz odnawialnego w ROR. Stan tego zadłużenia na dzień 5 listopada 2008 r. wynosił odpowiednio: 6.757 zł oraz 4.500 zł (dowód: zaświadczenie banku z dnia 5 listopada 2008 r.). Wnioskodawczyni jest osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności (dowód: odpis orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 31 marca 2008 r.), a nadto ma inne problemy zdrowotne, co wiąże się z koniecznością zażywania szeregu leków (dowód: dokumentacja medyczna), których miesięczny koszt zakupu wynosi, jak wskazała, około 400 zł. Ponoszone przez wnioskodawczynię koszty utrzymania mieszkania oraz opłat za media wynoszą średnio miesięcznie około 184 zł (dowód: odpis faktury za prąd – wg prognozy na okres od lipca 2008 r. do stycznia 2009 r., odpisy faktur za gaz za okres od 14 kwietnia do 8 października br. oraz dowodów uiszczenia opłat za mieszkanie za lipiec, sierpień i wrzesień br.). Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość łącznego dochodu wnioskodawczyni w stosunku do stałych i koniecznych kosztów utrzymania (w tym leczenia), posiadane zadłużenie oraz brak oszczędności, uznano, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.