I SA/Gd 654/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 października 2012 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 rok i 2011 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G.na rzecz strony skarżącej kwotę 5117 (pięć tysięcy sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. ZASKARŻONĄ DECYZJĄ Z DNIA 10 MAJA 2012 R. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ BURMISTRZA MIASTA I GMINY Z DNIA 2 STYCZNIA 2012 R., W PRZEDMIOCIE OKREŚLENIA A SPÓŁKA Z O.O. (DALEJ PODATNIK) WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2010 I 2011 ROK. W UZASADNIENIU DECYZJI SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE PODNIOSŁO, ŻE DECYZJĄ Z 2 STYCZNIA 2012 R. BURMISTRZ MIASTA I GMINY OKREŚLIŁ PODATNIKOWI WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2010 R., W KWOCIE 35.890,- ZŁ I ZA 2011 R., W KWOCIE 36.421,- ZŁ. W UZASADNIENIU ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PODAŁ, ŻE PODATNIK W LATACH 2010 - 2011 SKŁADAŁ DEKLARACJE NA PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI W KWOCIE ZERO ZŁ. JAKO PODSTAWĘ ZWOLNIENIA WSKAZYWAŁ UCHWAŁĘ RADY MIEJSKIEJ Z DNIA 18 MARCA 2009 R., W SPRAWIE ZMIANY UCHWAŁY Z 6 LUTEGO 2008 R., (DOTYCZĄCEJ ZWOLNIEŃ OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI W RAMACH PROGRAMU POMOCY REGIONALNEJ NA WSPIERANIE REALIZACJI NOWYCH INWESTYCJI I TWORZENIA NOWYCH MIEJSC PRACY ZWIĄZANYCH Z REALIZACJĄ NOWYCH INWESTYCJI PRZEZ PRZEDSIĘBIORCÓW NA TERENIE MIASTA P. PO WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI USTALIŁ, ŻE PODATNIK JEST WŁAŚCICIELEM DZIAŁEK NR [...] O POW. 7.800 M² POŁOŻONYCH W P. W CELU USTALENIA RZECZYWISTEJ POWIERZCHNI DO OPODATKOWANIA WEZWANO PODATNIKA DO PRZEDŁOŻENIA ODPOWIEDNIEJ DOKUMENTACJI. PODATNIK PRZEDŁOŻYŁ DOKUMENTY POTWIERDZAJĄCE PRZYJĘCIE ŚRODKÓW TRWAŁYCH ORAZ WYKAZ ŚRODKÓW TRWAŁYCH WRAZ Z OKREŚLONYMI WARTOŚCIAMI POSZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW. PODATNIK NIE PRZEDŁOŻYŁ DOKUMENTACJI POTWIERDZAJĄCEJ POWIERZCHNIĘ UŻYTKOWĄ POSIADANYCH BUDYNKÓW. W TYM STANIE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYSTĄPIŁ DO STAROSTWA POWIATOWEGO O UDZIELENIE INFORMACJI O WYDANYCH POZWOLENIACH NA ICH BUDOWĘ, DOKONANYCH PRZEZ PODATNIKA ZGŁOSZEŃ ROBÓT BUDOWLANYCH ORAZ WYDANYCH POZWOLEŃ NA UŻYTKOWANIE BUDYNKÓW, A TAKŻE PRZEPROWADZIŁ OGLĘDZINY I UZNAŁ, IŻ POWIERZCHNIA UŻYTKOWA BUDYNKU PODLEGAJĄCA OPODATKOWANIU WYNOSI 430,36 M² - CZĘŚĆ BUDYNKU MAGAZYNOWEGO, ZLOKALIZOWANEGO NA DZIAŁCE PODATNIKA. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PODAŁ RÓWNIEŻ, ŻE NIE KWESTIONUJE WARTOŚCI BUDOWLI WYKAZYWANYCH PRZEZ PODATNIKA. UZNAŁ JEDNAK ZA NIEPRAWIDŁOWE ZADEKLAROWANIE DO PODSTAWY OPODATKOWANIA DOPIERO W DEKLARACJI NA 2011 R., (WEDŁUG PODATNIKA ZWOLNIONE OD PODATKU), NASTĘPUJĄCYCH WARTOŚCI OBIEKTÓW: 1) INSTALACJA ZBIERAJĄCO ODPROWADZAJĄCA, 2) SKŁADOWISKO ZRZYN, 3) SKŁADOWISKO TROCIN, 4) SKŁADOWISKO DREWNA OKRĄGŁEGO, 5) SKŁADOWISKO ZRĘBEK, 6) SKŁADOWISKO KORY. ZDANIEM ORGANU PODATKOWEGO OBOWIĄZEK PODATKOWY POWSTAŁ Z DNIEM 1 STYCZNIA 2010 R., BOWIEM POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE ZAKOŃCZONE ZOSTAŁO DECYZJĄ Z DNIA 23 GRUDNIA 2009 R. ODWOŁANIE OD TEJ DECYZJI ZŁOŻYŁO A. ODWOŁUJĄCY NIE ZGADZA SIĘ ZE STANOWISKIEM ORGANU PODATKOWEGO, ŻE NIE PRZYSŁUGUJE MU W 2010 R., ZWOLNIENIE OD NASTĘPUJĄCYCH POZYCJI - INSTALACJA ZBIERAJĄCO ODPROWADZAJĄCA, SKŁADOWISKO ZRZYN, SKŁADOWISKO TROCIN, SKŁADOWISKO DREWNA OKRĄGŁEGO, SKŁADOWISKO ZRĘBEK, SKŁADOWISKO KORY. ZDANIEM PODATNIKA, SPEŁNIA ON WSZYSTKIE WARUNKI, A ŁĄCZNA WARTOŚĆ WSZYSTKICH JEGO INWESTYCJI ZNACZNIE PRZEKRACZA 200.000 EURO, NIE ISTNIEJĄ ŻADNE OBIEKTYWNE PRZESZKODY, ZARÓWNO CO DO STANU PRAWNEGO, JAK I FAKTYCZNEGO ABY OTRZYMAĆ ZWOLNIENIE OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI. INSTYTUCJE SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO POWINNY WSPIERAĆ I POMAGAĆ LOKALNYM PRZEDSIĘBIORCOM, NATOMIAST ZASKARŻONA DECYZJA ZMIERZA W ZUPEŁNIE INNYM KIERUNKU. PRZEKAZUJĄC ODWOŁANIE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PISMEM Z DNIA 3 LUTEGO 2012 R., PODAŁ, ŻE PODTRZYMUJE STANOWISKO ZAWARTE W ZASKARŻONEJ DECYZJI UZNAJĄC ZARZUT STRONY ZA BEZPODSTAWNY I BEZZASADNY. WYMIENIONE PRZEZ PODATNIKA OBIEKTY BUDOWLANE, ZOSTAŁY ZALEGALIZOWANE JUŻ W 2009 R., A POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE ZOSTAŁO ZAKOŃCZONE DECYZJĄ Z DNIA 23 GRUDNIA 2009 R., A STOSOWNIE DO ART. 6 UST. 2 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH, OBOWIĄZEK PODATKOWY POWSTAJE Z DNIEM 1 STYCZNIA NASTĘPUJĄCEGO PO ROKU, W KTÓRYM BUDOWA ZOSTAŁA ZAKOŃCZONA, ALBO W KTÓRYM ROZPOCZĘTO UŻYTKOWANIE BUDOWLI ALBO BUDYNKU LUB ICH CZĘŚCI PRZED ICH OSTATECZNYM WYKOŃCZENIEM. ODNOŚNIE POZOSTAŁEJ TREŚCI ODWOŁANIA, DOT. ZWOLNIENIA OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI NA PODSTAWIE UCHWAŁY NR [...] RADY MIEJSKIEJ Z DNIA 6 LUTEGO 2008 R., W SPRAWIE ZWOLNIEŃ OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI W RAMACH PROGRAMU POMOCY REGIONALNEJ NA WSPIERANIE REALIZACJI NOWYCH INWESTYCJI I TWORZENIA NOWYCH MIEJSC PRACY ZWIĄZANYCH Z REALIZACJĄ NOWYCH INWESTYCJI PRZEZ PRZEDSIĘBIORCÓW NA TERENIE MIASTA P., ORGAN PODATKOWY PODAŁ, IŻ KWESTIA TA BYŁA JUŻ ROZPATRYWANA PRZEZ ORGANY PODATKOWE, PRZY USTALANIU WYSOKOŚCI PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2009 R., PODAŁ RÓWNIEŻ, IŻ PODATNIK W ZŁOŻONYCH DEKLARACJACH WYKAZYWAŁ POWIERZCHNIĘ UŻYTKOWĄ BUDYNKÓW, CO DO KTÓREJ NIE BYŁ PODATNIKIEM. REASUMUJĄC ORGAN STWIERDZIŁ, IŻ ZASKARŻONA DECYZJA WYDANA ZOSTAŁA W OPARCIU O MATERIAŁ DOWODOWY ZEBRANY W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU PODATKOWYM I DECYZJA TA JEST ZGODNA ZE STANEM FAKTYCZNYM. ROZPATRUJĄC SPRAWĘ, W ZWIĄZKU Z WNIESIONYM ODWOŁANIEM, SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE ZWAŻYŁO I USTALIŁO, CO NASTĘPUJE. KOLEGIUM PRZYZNAJE, IŻ W POSTĘPOWANIU DOT. USTALENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO Z TYTUŁU PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2009 R., ODNIESIONO SIĘ DO KWESTII ZWOLNIENIA OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI - DECYZJA KOLEGIUM Z DNIA 14 LIPCA 2011 R., NR [...]. ORGANY PODATKOWE WSKAZAŁY, IŻ KWESTIE DOT. ZWOLNIENIA REGULUJE ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW Z DNIA 5 SIERPNIA 2008 R., W SPRAWIE WARUNKÓW UDZIELENIA ZWOLNIEŃ W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ORAZ PODATKU OD ŚRODKÓW TRANSPORTOWYCH, STANOWIĄCYCH REGIONALNĄ POMOC INWESTYCYJNĄ ORAZ UCHWAŁA NR [...] RADY MIEJSKIEJ W P. Z DNIA 6 LUTEGO 2008 R., W SPRAWIE ZWOLNIEŃ OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI W RAMACH PROGRAMU POMOCY REGIONALNEJ NA WSPIERANIE REALIZACJI NOWYCH INWESTYCJI I TWORZENIE NOWYCH MIEJSC PRACY ZWIĄZANYCH Z REALIZACJĄ NOWYCH INWESTYCJI PRZEZ PRZEDSIĘBIORCÓW NA TERENIE MIASTA P. WARUNKIEM UZYSKANIA POMOCY BYŁO DOKONANIE ZGŁOSZENIA, PRZED ROZPOCZĘCIEM REALIZACJI INWESTYCJI, ORGANOWI PODATKOWEMU, ZAMIARU KORZYSTANIA Z POMOCY W TRYBIE I FORMIE OKREŚLONYCH UCHWAŁĄ. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE PODATNIK INWESTYCJĘ ROZPOCZĄŁ PRZED WYMAGANYM ZGŁOSZENIEM WNIOSKU ORGANOWI PODATKOWEMU. DLATEGO ORGANY PODATKOWE UZNAŁY, ŻE PODATNIK DOKONAŁ ZGŁOSZENIA PO ROZPOCZĘCIU REALIZACJI INWESTYCJI, A WIĘC NIE ZOSTAŁ SPEŁNIONY WARUNEK UPRAWNIAJĄCY DO UBIEGANIA SIĘ O POMOC. DODATKOWO W UZASADNIENIU SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE PODNIOSŁO, ŻE W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU PODATNIK ZASKARŻYŁ DECYZJĘ TYLKO W CZĘŚCI DOT. PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2010 R., I TO POWOŁUJĄC SIĘ NA ZWOLNIENIA, JAKIE ZDANIEM PODATNIKA JEMU PRZYSŁUGUJE, CHOCIAŻ W POSTĘPOWANIU PRZED ORGANEM PIERWSZEJ INSTANCJI (W ZŁOŻONYCH DEKLARACJACH) TWIERDZIŁ, ŻE ZWOLNIENIE PRZYSŁUGUJE W LATACH 2010 I 2011 I ZASKARŻONĄ DECYZJĄ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OKREŚLIŁ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2010 I 2011 R. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE PODTRZYMUJE SWOJE STANOWISKO WYRAŻONE W DECYZJI Z DNIA 14 LIPCA 2011 R., ŻE PODATNIK NIE SPEŁNIŁ WARUNKU UPRAWNIAJĄCEGO DO KORZYSTANIA ZE ZWOLNIENIA OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI. RÓWNIEŻ W OBECNYM POSTĘPOWANIU PODATNIK NIE KORZYSTA ZE ZWOLNIENIA W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI Z TEGO SAMEGO POWODU, JAK W 2009 R. ROZPATRUJĄC NINIEJSZĄ SPRAWĘ KOLEGIUM ZAUWAŻA TAKŻE, IŻ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZED PODJĘCIEM ZASKARŻONEJ DECYZJI, PRZEPROWADZIŁ POSTĘPOWANIE PODATKOWE, Z UDZIAŁEM STRONY I USTALIŁ STAN FAKTYCZNY I PRAWNY I PODJĄŁ ROZSTRZYGNIĘCIE W SPRAWIE I SWOJE STANOWISKO PRZEDSTAWIŁ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. SKARGĘ NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ WNIÓSŁ PODATNIK - A SP. Z O.O., ZASKARŻAJĄC JĄ W CAŁOŚCI. PODATNIK WNOSZĄC O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ZARZUCIŁ JEJ: 1. RAŻĄCE NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ § 10 UST. 1 PKT 1 ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW Z 5 SIERPNIA 2008 R., W SPRAWIE WARUNKÓW UDZIELENIA ZWOLNIEŃ OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ORAZ PODATKU OD ŚRODKÓW TRANSPORTOWYCH, STANOWIĄCYCH REGIONALNĄ POMOC INWESTYCYJNĄ (ZWANE DALEJ ROZPORZĄDZENIEM RM), a) POLEGAJĄCĄ NA PRZYJĘCIU, IŻ INWESTYCJA ZGŁOSZONA ORGANOWI PODATKOWEMU JEST NIEPODZIELNA, PODCZAS GDY INWESTYCJA ZGŁOSZONA POLEGAŁA NA ROZBUDOWIE O NOWE NAKŁADY GOSPODARCZE, W TAKI SPOSÓB BY ROZBUDOWAĆ PRZEDSIĘBIORSTWO SKARŻĄCEGO; b) POLEGAJĄCĄ NA PRZYJĘCIU, IŻ INWESTYCJA ZGŁOSZONA ORGANOWI PODATKOWEMU ZOSTAŁA ROZPOCZĘTA PRZED ZGŁOSZENIEM, PODCZAS GDY PRACE ZIEMNE DOTYCZYŁY INNEJ INWESTYCJI, PROWADZONEJ W ZBLIŻONYM OKRESIE; c) POLEGAJĄCĄ NA PRZYJĘCIU, IŻ UCHWAŁĄ RADY GMINY MOŻNA NAŁOŻYĆ NA PRZEDSIĘBIORCĘ DODATKOWE OBOWIĄZKI, KTÓRE NIE WYNIKAJĄ WPROST Z ROZPORZĄDZENIA RM, POMIMO, IŻ TAKIEJ DELEGACJI W ROZPORZĄDZENIU RM NIE MA, A JEST JEDYNIE CO DO FORMY I TRYBU ZGŁOSZENIA; d) Z POMINIĘCIEM WYKŁADNI CELOWOŚCIOWEJ PRZEPISU. NIE MOŻNA BOWIEM POMIJAĆ, IŻ CELEM USTAWODAWCY BYŁO STWORZENIE I UTRZYMANIE NOWYCH MIEJSC PRACY POPRZEZ DOKONANIE INWESTYCJI NA KWOTĘ PRZEKRACZAJĄCĄ 200.000 €; 2. NARUSZENIA ART. 6, ART. 7, ART. 8, ART. 9, ART. 11 K.P.A. W UZASADNIENIU SKARGI PODATNIK PODKREŚLIŁ, ŻE ZASKARŻYŁ DECYZJĘ W CAŁOŚCI A NIE JAK UZNAŁO SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W CZĘŚCI DOT. WYMIARU PODATKU ZA 2010 R. JUŻ W ODWOŁANIU PODATNIK WSKAZAŁ, ŻE ZASKARŻA DECYZJĘ W CAŁOŚCI, A W PKT 2 PETITUM WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI W CAŁOŚCI. PODNIÓSŁ RÓWNIEŻ PODATNIK, ŻE UCHWAŁĄ RADY MIEJSKIEJ Z 6 LUTEGO 2008 R., NAŁOŻONO NA PRZEDSIĘBIORCÓW WARUNKI FORMALNE, KTÓRE WINNY BYĆ SPEŁNIONE DO SKORZYSTANIA Z POMOCY W RAMACH PROGRAMU POMOCY REGIONALNEJ, TJ. PISEMNE ZGŁOSZENIE INWESTYCJI DOKONANE WG OKREŚLONEGO WZORU ORAZ WARUNEK, ŻE KWOTA INWESTYCJI MUSI BYĆ NIE MNIEJSZA NIŻ RÓWNOWARTOŚĆ 200 000 € (EURO). ZDANIEM PODATNIKA SPÓŁKA SPEŁNIŁA WARUNKI FORMALNE I MERYTORYCZNE DLA UZYSKANIA POMOCY W RAMACH PROGRAMU POMOCY REGIONALNEJ OKREŚLONE UCHWAŁĄ RADY MIEJSKIEJ Z 6 LUTEGO 2008 R., ORAZ WYMAGANIA OKREŚLONE W ROZPORZĄDZENIU RADY MINISTRÓW Z 5 SIERPNIA 2008 R., W SPRAWIE WARUNKÓW UDZIELENIA ZWOLNIEŃ OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ORAZ PODATKU OD ŚRODKÓW TRANSPORTOWYCH, STANOWIĄCYCH REGIONALNĄ POMOC INWESTYCYJNĄ. WSKAZANO RÓWNIEŻ W UZASADNIENIU SKARGI, ŻE SPÓŁKA W DNIU 26 MAJA 2009 R., (DATA WPŁYWU DO ORGANU) DOKONAŁA ZGŁOSZENIA ZAMIARU SKORZYSTANIA Z POMOCY W RAMACH PROGRAMU POMOCY REGIONALNEJ. W ZAŁĄCZNIKACH DO ZGŁOSZENIA DOKONAŁA OPISU PLANOWANEJ INWESTYCJI, KTÓRA MIAŁA POLEGAĆ NA BUDOWIE EKOLOGICZNYCH SKŁADOWISK ODPADÓW DRZEWNYCH, W TYM SKŁADOWISK: DREWNA OKRĄGŁEGO - 1500 M², KORY - 300 M², ZRZYN - 300 M², TROCIN - 300 M², ZRĘBKÓW - 500 M², WYPOSAŻYĆ SKŁADOWISKA W INSTALACJĘ ZBIERAJĄCO - ODPROWADZAJĄCĄ DESZCZÓWKĘ, ODSTOJNIKI ORAZ ZAKUPIĆ ŁADOWARKĘ. KOSZT PLANOWANEJ INWESTYCJI WYNIÓSŁ ŁĄCZNIE 1.411.480 ZŁ (SŁOWNIE: JEDEN MILION CZTERYSTA JEDENAŚCIE TYSIĘCY, CZTERYSTA OSIEMDZIESIĄT ZŁOTYCH), Z CZEGO UDZIAŁ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI OKREŚLONO NA KWOTĘ 352.870 ZŁ (SŁOWNIE: TRZYSTA PIĘĆDZIESIĄT DWA TYSIĄCE OSIEMSET SIEDEMDZIESIĄT ZŁOTYCH). PRZY CZYM ORGAN WYWIÓDŁ, IŻ ZGŁOSZONA INWESTYCJA ZOSTAŁA ROZPOCZĘTA PRZED DNIEM ZGŁOSZENIA ORGANOWI. W KONSEKWENCJI UZNAŁ, IŻ DOSZŁO DO NARUSZENIA ART. ... § 10 UST. 1 PKT 1 ROZPORZĄDZENIA RM, POZBAWIAJĄCEGO SKARŻĄCEGO PRAWA DO ZWOLNIENIA OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA ROK 2010 I 2011 W KWOCIE STANOWIĄCEJ WARTOŚĆ PRZEDMIOTU ZASKARŻENIA. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE BŁĘDNIE PRZYJĘŁO, IŻ SKARŻĄCY ROZPOCZĄŁ INWESTYCJĘ PRZED DOKONANIEM ZGŁOSZENIA. PRACE WYKONANE PRZEZ [...] G.A. DOTYCZYŁY ZGŁOSZONEJ INWESTYCJI. PODKREŚLIĆ NALEŻY, IŻ PRACE ZIEMNE DOTYCZYŁY INWESTYCJI INNEJ, NIE ZWIĄZANEJ Z INWESTYCJĄ OPISANĄ W ZGŁOSZENIU. NIE MA ŻADNYCH PODSTAW, ABY UZNAĆ TĘ INWESTYCJĘ (SKŁADOWISKO TROCIN) ZA JEDNĄ Z INWESTYCJI, KTÓRE OBJĘTE SĄ ZGŁOSZENIEM. SKARŻĄCY DOKONUJĄC ZGŁOSZENIA W PKT III ZAŁĄCZNIKA NR 3 DO ZGŁOSZENIA OPISAŁ NOWĄ INWESTYCJĘ JAKO ROZBUDOWĘ FIRMY A W EFEKCIE BUDOWY EKOLOGICZNYCH SKŁADOWISK ODPADÓW DRZEWNYCH. ZATEM PRZEDMIOTEM INWESTYCJI NIE BYŁY POSZCZEGÓLNE SKŁADOWISKA, LECZ ROZBUDOWA PRZEDSIĘBIORSTWA O PEWNE NAKŁADY GOSPODARCZE, WYMIENIONE W ZGŁOSZENIU. INWESTYCJA ROZPOCZĘTA 30 KWIETNIA 2009 R., MIAŁA RÓWNIEŻ SŁUŻYĆ ROZBUDOWIE PRZEDSIĘBIORSTWA SKARŻĄCEGO, LECZ NIE ZOSTAŁA W ZGŁOSZENIU UJĘTA. SKŁADOWISKO TROCIN NIE BYŁO ELEMENTEM ZAMIERZENIA INWESTYCYJNEGO, ZGŁOSZONEGO ORGANOWI PODATKOWEMU, O CZYM ŚWIADCZY TREŚĆ PKT 4B ZAŁĄCZNIKA NR 3 DO ZGŁOSZENIA. SKARŻĄCY WYSPECYFIKOWAŁ ELEMENTY INWESTYCJI PODLEGAJĄCEJ ZGŁOSZENIU, GDZIE WSKAZANE SĄ CZTERY SKŁADOWISKA, Z POMINIĘCIEM ROZPOCZĘTEJ JUŻ INWESTYCJI. OKOLICZNOŚĆ TA ŚWIADCZY O TYM, IŻ WOLĄ I ZAMIAREM SKARŻĄCEGO NIE BYŁO ZGŁOSZENIE ROZPOCZĘTEJ JUŻ INWESTYCJI W RAMACH JEDNEGO ZAMIERZENIA INWESTYCYJNEGO. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE NIE DOSTRZEGŁO, IŻ SĄ TO DWIE ODMIENNE INWESTYCJE, WYODRĘBNIONE ORGANIZACYJNIE, NIE POWIĄZANE ZE SOBĄ. SKARŻĄCY ROZPOCZĄŁ INWESTYCJĘ POLEGAJĄCĄ NA BUDOWIE SKŁADOWISKA KORY PRZED DOKONANIEM ZGŁOSZENIA ORGANOWI PODATKOWEMU, BOWIEM INWESTYCJA TA NIE BYŁA OBJĘTA ZGŁOSZENIEM. BYŁA TO INNA INWESTYCJA, NIE ZWIĄZANA Z INWESTYCJĄ, W WYNIKU REALIZACJI KTÓREJ SKARŻĄCY UZYSKAŁ POMOC. PONADTO ZDANIEM PODATNIKA POSTĘPOWANIE, W TOKU KTÓREGO WYDANO ZASKARŻONĄ DECYZJĘ, POZOSTAJE W OCZYWISTEJ SPRZECZNOŚCI Z ZASADAMI OGÓLNYMI WYRAŻONYMI W ROZDZIALE I, ROZDZIALE II KPA. ORGAN ADMINISTRACYJNY WINIEN STAĆ NA STRAŻY PRAWORZĄDNOŚCI I PODEJMOWAĆ WSZELKIE KROKI NIEZBĘDNE DO DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO I ZAŁATWIENIA SPRAWY MAJĄC NA WZGLĘDZIE ZARÓWNO INTERES SPOŁECZNY JAK I SŁUSZNY INTERES OBYWATELI. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE WYDAWAĆ BY SIĘ MOGŁO, IŻ JEDYNYM INTERESEM, KTÓRY MA NA WZGLĘDZIE ORGAN, JEST INTERES TEGOŻ WŁAŚNIE ORGANU, ORAZ INTERES SKARŻĄCEGO. LAKONICZNE UZASADNIENIE FAKTYCZNE ZAWARTE W ZASKARŻONEJ DECYZJI NIJAK MA SIĘ PRZYTOCZONEJ ZASADY, WYRAŻONEJ W ART. 7 K.P.A. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE STWIERDZIŁO JEDYNIE, IŻ "PODTRZYMUJE SWOJE STANOWISKO WYRAŻONE W DECYZJI Z DNIA 14 LIPCA 2011 R." ORGAN WYDAJE SIĘ POMINĄŁ OKOLICZNOŚCI ZMIANY PRZEZNACZENIA SKŁADOWISKA. W RZECZYWISTOŚCI BOWIEM 30 KWIETNIA 2009 R., DOSZŁO DO PRZEKSZTAŁCENIA SKŁADOWISKA TROCIN NA SKŁADOWISKO KORY, A SKŁADOWISKA KORY NA SKŁADOWISKO TROCIN. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKA W SPRAWIE. DODATKOWO W UZASADNIENIU SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WSKAZAŁO, ŻE PODATNIK W ODRĘBNYM POSTĘPOWANIU ZA 2009 R., UBIEGAŁ SIĘ O TAKIE SAMO ZWOLNIENIE W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: ZGODNIE Z ART. 1 § 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 Z PÓŹN. ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ (...). KONTROLA, O KTÓREJ MOWA W § 1, SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ (ART. 1 § 2). STOSOWNIE DO ART. 145 § 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), UWZGLĘDNIENIE SKARGI NASTĘPUJE W PRZYPADKU: a) NARUSZENIA PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, b) NARUSZENIA PRAWA DAJĄCEGO PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, c) INNEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, JEŚLI MOGŁO MIEĆ ONO ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego narusza przepisy prawa podatkowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy podnieść, że spór między stronami dotyczy już treści odwołania, skarżąca Spółka podnosi, że zaskarżyła decyzję pierwszej instancji w całości (o czym zdaje się świadczyć treść żądania), organ natomiast skonstatował w uzasadnieniu, że Spółka zaskarżyła decyzję tylko w części dotyczącej podatku od nieruchomości za 2010 r. Zdaniem Sądu taka sytuacja nie może być zaakceptowana, rzeczą bowiem organu podatkowego było wyjaśnienie wątpliwości w zakresie żądania skarżącej Spółki (przy żądaniu uchylenia decyzji w całości i uzasadnieniu odwołania w zasadzie dotyczącym 2010 r.). Dodatkowo należy podnieść, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji posługuje się różnymi firmami skarżącej Spółki, podczas gdy z KRS wynika, że jest to A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze na gruncie przepisów Ordynacji podatkowej na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Wyrażona w tym przepisie zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego jest jedną z podstawowych zasad postępowania, jest to także zasada konstytucyjna wyrażona w art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Każda sprawa, w myśl tej zasady, rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu pierwszej instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. Sprawa powinna by zatem dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, najpierw przez organ pierwszej, a następnie przez organ drugiej instancji. Konsekwencją powyższej zasady jest ukształtowanie postępowania odwoławczego, w ten sposób, że organ odwoławczy w myśl art. 233 Ordynacji podatkowej nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, lecz zobowiązany jest do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. Dwuinstancyjność postępowania oznacza, że złożenie przez stronę odwołania od decyzji organu pierwszej instancji skutkuje ponownym rozpoznaniem sprawy przez organ odwoławczy. Należy wskazać, że organ odwoławczy rozpoznaje sprawę, a nie odwołanie. Przedmiotem postępowania odwoławczego nie jest zatem weryfikacja decyzji organu pierwszej instancji i ustosunkowanie się do zarzutów przedstawionych przez stronę w odwołaniu, ale co należy podkreślić, ponowne rozpoznanie sprawy. Zarówno decyzja organu pierwszej instancji, jak i decyzja organu odwoławczego winny, w myśl art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, tj. wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zawiera wszystkich elementów, o których mowa w art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Decyzja ta nie zawiera prawidłowego uzasadnienia faktycznego sprawy, a więc wskazania okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ odwoławczy nie dokonał też oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania, czy wszystkie okoliczności faktyczne istotne w sprawie zostały udowodnione. Organ odwoławczy nie dokonał ponownej analizy i oceny zebranego przez organ pierwszej instancji materiału dowodowego. W konsekwencji decyzja organu nie zawiera również prawidłowo sporządzonego uzasadnienia prawnego decyzji, polegającego na wyjaśnieniu podstawy prawnej, z przytoczeniem przepisów prawa zastosowanych do rozstrzygnięcia sprawy. Organ odwoławczy w niniejszej spawie, ograniczył się do przytoczenia ustaleń i stwierdzeń organu pierwszej instancji, nie dokonując ich analizy i oceny. Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych przez skarżącą Spółkę w odwołaniu a dot. kwestii zwolnienia w podatku od nieruchomości odwołał się do decyzji Kolegium z 14 lipca 2011 r., nr [...] dot. podatku od nieruchomości za 2009 r., nie wyjaśniając jaki wpływ w/w decyzja ma na postępowanie w niniejszej sprawie, czy jest ostateczna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w konsekwencji w ostatnim akapicie stwierdziło jedynie, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w decyzji z 14 lipca 2011 r. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja, jako naruszająca przepis art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, wymyka się spod kontroli wobec braku ustaleń organu drugiej instancji w zakresie stanu faktycznego, który nawet po przeprowadzeniu przez Sąd (z urzędu) dowodu z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 953/11 dot. decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze z 14 lipca 2011 r., sygn. akt [...] nie pozwala na prawidłową ocenę zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Rozpoznając sprawę ponownie będzie rzeczą Samorządowego Kolegium Odwoławczego ustalenie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego i zawarcie tych ustaleń w uzasadnieniu decyzji. Następnie organ winien dokonać oceny tych ustaleń w kontekście zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji pierwszej instancji, po ustaleniu zakresu odwołania (czy Spółka skarży decyzję w całości czy w części). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję jako naruszającą art. 127 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania uchylonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku uzasadnia art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.