I SA/Gd 654/14

Dnia 12 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 654/14 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 23 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. K.– dalej jako "Skarżący" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 marca 2014 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. Skarżący reprezentowany przez adwokata T. S. wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2015 r., sygn. akt II FSK 123/15 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku celem usunięcia dostrzeżonych braków skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2015 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej z dnia 2 grudnia 2014 r. poprzez wskazanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 9 marca 2015 r. Skarżący osobiście odniósł się do zarządzenia Sądu z dnia 23 lutego 2015 r. i wyjaśnił, że przyczyną osobistego uzupełnienia skargi kasacyjnej, bez udziału pełnomocnika był brak możliwości finansowych opłaty kosztów adwokackich. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", odrzucił skargę kasacyjną. W ocenie Sądu złożenie w terminie przez Skarżącego pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, kierowane do ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika – autora skargi kasacyjnej, nie stanowi w swojej istocie uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w zakresie przywołania podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, albowiem w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej obowiązuje tzw. przymus adwokacki, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący był podmiotem uprawnionym do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej lub uzupełnienia jej braków. Odpis postanowienia z pouczeniem o terminie i trybie wnoszenia zażalenia doręczono Skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2015 r. (ZPO- karta 109 akt sądowych). Pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 13 kwietnia 2015 r., w którym wniósł o jego uchylenie i przekazanie skargi kasacyjnej do NSA celem rozpatrzenia. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że zaskarżone postanowienie narusza jego konstytucyjne prawa i pozbawia możliwości zwrotu od Urzędu Skarbowego niesłusznie wyegzekwowanej kwoty, wyliczonej w oparciu o przepisy niezgodne z Konstytucją, które zostały uchylone przez Trybunał Konstytucyjny. Skarżący wyjaśnił, że nie ma możliwości złożenia powyższego zażalenia za pośrednictwem adwokata lub radcy prawnego, z uwagi na brak środków pieniężnych na jego opłacenie i nie ma możliwości wystąpienia o przydzielenie pomocy prawnej, gdyż 7 dniowy termin określony do złożenia zażalenia jest za krótki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Wyjaśnienia stąd wymaga, że w myśl art. 175 § 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść: prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, a sporządzić: sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem. Z kolei na podstawie art. 175 § 3 p.p.s.a. skargę kasacyjną w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może sporządzić także doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej – rzecznik patentowy. Art. 194 § 4 p.p.s.a. i odpowiednio na jego podstawie stosowany art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. wskazują zatem, kto może wnieść lub sporządzić zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Uczynienie tego przez podmiot nieuprawniony przesądza więc o niedopuszczalności zażalenia. Tymczasem taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, albowiem z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący był podmiotem uprawnionym do wniesienia zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Analiza akt sprawy wskazuje ponadto, że Skarżący został pouczony o trybie wnoszenia zażalenia od postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej (pkt 5. pouczenia – karta 106 akt sądowych). Z treści samego zażalenia również można wywieść w sposób niebudzący wątpliwości, że Skarżący był tego obowiązku świadomy. Mimo tego Skarżący zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządził i wniósł osobiście. W związku z powyższym zażalenie Skarżącego z dnia 29 kwietnia 2015 r. należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 178 p.p.s.a., który do zażaleń stosuje się odpowiednio na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w postanowieniu.