I SA/Gd 664/18

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 23 lipca 2018 r., złożonym na formularzu PPF, którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 20 sierpnia 2018 r., skarżąca E. G. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem, który w październiku br. rozpocznie studia. Skarżąca ani jej syn nie posiadają żadnego majątku. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. sąd ogłosił upadłość skarżącej – na dzień ogłoszenia upadłości zobowiązania skarżącej z tytułu kredytów niespłacanych przez jej małżonka wynosiły 255.409 zł (bez odsetek). Skarżąca posiada także zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 1.803,60 zł (z odsetkami). Skarżąca osiąga dochody z wynagrodzenia za pracę, które po uwzględnieniu potrąceń dokonywanych przez syndyka w kwocie 1.300 zł, wynoszą 1.450 zł netto miesięcznie, natomiast jej syn poza zasądzonymi alimentami, które nie są przekazywane regularnie (w lipcu br. nie zostały one wypłacone), nie osiąga żadnych innych dochodów. Na opłaty za czynsz najmu mieszkania, energię elektryczną, wodę, ogrzewanie, wywóz śmieci oraz usługi telekomunikacyjne skarżąca wydatkuje średnio kwotę 1.125 zł miesięcznie. Pozostałą część wynagrodzenia skarżąca przeznacza na wyżywienie, zakup środków czystości i leków. W sytuacji, gdy podstawowe wydatki przekraczają kwotę jej dochodu skarżąca korzysta z pomocy rodziny i przyjaciół W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie nawet w części oraz kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Z dokonanych ustaleń wynika, iż sytuacja skarżącej jest trudna. Znaczna część wynagrodzenia skarżącej przekazywana jest syndykowi na zaspokojenie wierzycieli. Pozostałą część dochodu skarżąca w całości przeznacza na zaspokojenie podstawowych potrzeb swoich i syna a w części brakującej na pokrycie tych wydatków otrzymuje pomoc od rodziny i przyjaciół. W ocenie referendarza sądowego skarżąca nie jest w stanie zabezpieczyć jakichkolwiek środków na koszty niniejszego postępowania. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.