I SA/Gd 669/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Zakład Budżetowy na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. W pisemnej interpretacji indywidualnej z dnia [...], wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług, Minister Finansów stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy A w zakresie sposobu obciążania najemców lokali użytkowanych kosztami mediów jest nieprawidłowe. Powyższa interpretacja indywidualna wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia została doręczona wnioskodawcy w dniu 13 maja 2011 r. Pismem z dnia 10 czerwca 2011 r. strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem organu, skargę na powyższą pisemną interpretację indywidualną, wnosząc o jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest pisemna interpretacja indywidualna, a więc akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na tego rodzaju akt musi być poprzedzone wezwaniem na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 53 § 3 p.p.s.a. w takim przypadku skargę można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. O wynikającym z powołanych wyżej przepisów terminie i sposobie zaskarżenia pisemnej interpretacji indywidualnej strona skarżąca została prawidłowo pouczona, a mimo to wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.