I SA/Gd 669/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 lutego 2015r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2015 r., doręczonym stronie w dniu 16 lutego 2015 r., Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 7 listopada 2014 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania z wniosku Marka Knitera o umorzenie kary grzywny. W dniu 19 marca 2015 r. M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 lutego 2015r., a pismem z dnia 28 maja 2015 r. wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia skargi (k. 17). Skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, które jednak zostało przez tutejszy Sąd odrzucone z powodu uchybienia terminowi do jego wniesienia postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r. (k. 67). Postanowieniem z dnia 25 lipca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II GZ 559/17 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 22 stycznia 2016 r. (k. 176). Niezależnie od zaskarżenia postanowienia z dnia 22 stycznia 2016 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 17 lipca 2015 r. Postanowieniem z dnia 12 września 2016 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu (k. 108). Zażalenie skarżącego wniesione na to postanowienie zostało odrzucone prawomocnym postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. (k. 139 i k. 180). Wobec powyższego postanowienie z dnia 17 lipca 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) – dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 16 lutego 2015 r., a zatem termin do wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie upływał w dniu 18 marca 2015 r. W przedmiotowej sprawie termin ten nie został dochowany, bowiem skarga wniesiona została w dniu 19 marca 2015 r., co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wprawdzie strona wniosła o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, niemniej jednak wniosek ten nie został uwzględniony, co oznacza, że czynność ta, jako dokonana po upływie terminu, jest bezskuteczna w myśl art. 85 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.