I SA/Gd 67/08

Dnia 6 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Referent Izabela Adamowicz, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 października 2007 r., Nr sygn. akt 2470/07 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne w sprawie wymiaru podatku rolnego, leśnego oraz podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia umorzyć postępowanie. W piśmie z dnia 11 kwietnia 2008 r. Prokurator Rejonowy oświadczył, że cofa skargę w związku ze stanowiskiem Prokuratora Okręgowego, według którego nie stanowią rażącego naruszenia prawa wady takie, jak nietrafna wykładnia przepisów prawnych budzących wątpliwości. Powyższe pismo strony skarżącej wpłynęło do Sądu w dniu 16 kwietnia 2008 r. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże powyższy przepis obliguje Sąd do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku ze skutecznym cofnięciem skargi Sąd, na podstawie z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.