I SA/Gd 673/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem zawartym w skardze i złożonym na formularzu PPF w dniu 11 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego), skarżąca L. M. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego przez skarżącą pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie z dnia 27 lipca 2016 r., referendarz sądowy ustalił, co następuje: skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, małżonkowie posiadają dom o powierzchni 100 m2 i wartości 50 tys. zł oraz nieruchomość rolną o powierzchni 9,20 ha i wartości 100 tys. zł, na rachunku bankowym na dzień 1 sierpnia 2016 r. posiadała środki w wysokości 1.561,49 zł, z czego 1.360,46 zł to wynagrodzenie za pracę ich córki, małżonkowie utrzymują się z renty przyznanej skarżącej z tytułu niezdolności do pracy, która od 1 września 2016 r. – po uwzględnieniu dokonywanych potrąceń na rzecz ARiMR – wypłacana jest w kwocie 237,07 zł (na dzień złożenia wniosku świadczenie było wypłacane skarżącej w kwocie 627,07 zł) oraz z gospodarstwa rolnego (przy czym skarżąca nie podała wysokości dochodów z tego tytułu), małżonkowie na bieżące opłaty za energię elektryczną, wodę, ścieki i kanalizację, wywóz śmieci, telefon oraz podatek od nieruchomości rolny przeznaczają średnio kwotę 681,60 zł miesięcznie, nadto ich zobowiązania z tytułu spłaty kredytów w [...] oraz w [...] zaciągniętych na remont domu wynoszą średnio 608,72 zł miesięcznie, ww. koszty opłacane są przez córkę skarżących z jej wynagrodzenia za pracę. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania. Skarżąca nie ma bowiem obecnie żadnych możliwości poniesienia kosztów sądowych ani w całości ani też w części. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.