I SA/Gd 675/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K., A.C., V.S. na czynność Burmistrza Miasta z dnia 14 czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji na jedno dziecko postanawia: odrzucić skargę. I SA/Gd 675/13 UZASADNIENIE Dnia 25 maja 2012 r. (dowód: data prezentaty) skarżące K. K., A. C. oraz V. S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Burmistrza Miasta [...] z [...] w przedmiocie dotacji dla niepublicznych przedszkoli i niepublicznych punktów przedszkolnych na 2011 rok. Zaskarżonej czynności zarzucono naruszenie art. 90 ust. 2b, ust. 2d i ust.4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz.1240 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz. U. Nr 38, poz. 207 ze zm.). W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 24 października 2012 r., I SA/Gd 702/12 odrzucił skargę jako niedopuszczalną. WSA uznał, że zaskarżona czynność organu wykonawczego gminy nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Przepisy ustawy o systemie oświaty nie przyznają bowiem wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) kompetencji do określania uprawnień bądź obowiązków w zakresie przyznawania dotacji, o jakich mowa w art. 90 ust. 2b i ust. 2d ustawy o systemie oświaty. Uprawnienia takie, na podstawie art. 90 ust. 4 tej ustawy, posiada organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. Przepisy ustawy o systemie oświaty nie przewidują załatwienia spraw dotacji w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, bądź jakiegokolwiek innego aktu lub czynności, o których mowa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyły K. K. i A. C., wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny za trafny uznał zarzut naruszenia art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 58 pkt 1 i 6 p.p.s.a. i postanowieniem z 27 marca 2013 r., II GSK 321/13 uchylił zaskarżone postanowienie. NSA uznał, że czynność przyznawania i obliczania dotacji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty jako akt stosowania prawa wymaga kontroli sądu administracyjnego pod względem zgodności z prawem. NSA wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji, przed przystąpieniem do oceny zasadności skargi, oceni zachowanie trybu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. i art. 53 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest czynność Burmistrza Miasta [...] polegająca na zatwierdzeniu, zgodnie z uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli, szkół i placówek, prowadzonych na terenie Gminy Miasta [...] oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania (Dz. Urz. Województwa Pomorskiego nr 64 poz. 1084), stawki miesięcznej na jedno dziecko w niepublicznym przedszkolu w roku 2011, obowiązującej od 1 stycznia 2011 r. Z akt sprawy wynika, że każda ze skarżących została poinformowana pisemnie przez Burmistrza Miasta [...] o wysokości ww. stawki obowiązującej w roku 2011. I tak, K. K. – pismem z 20 czerwca 2011 r., które doręczono skarżącej 29 czerwca 2011 r. (dowód: k. 285 i 286 akt), A. C. – pismem z 15 czerwca 2011 r., które doręczono skarżącej 21 czerwca 2011 r. (dowód: k. 289 i 290 akt), a V. S. – pismem z 15 czerwca 2011 r., które doręczono skarżącej 24 czerwca 2011 r. (dowód: k. 287 i 288 akt). Pismem z 26 marca 2012 r. skarżące wezwały organ do usunięcia naruszenia prawa (k. 76-79 akt). Burmistrz Miasta [...] udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z 24 kwietnia 2012 r. (k. 80 akt). Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Co do zasady, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 p.p.s.a.); skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi zaś, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga na przedmiotową czynność organu, która jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Z dokonanych ustaleń wynika bowiem, że skarżące informację o podjęciu przez organ czynności dotyczącej wysokości stawki miesięcznej na jedno dziecko w niepublicznym przedszkolu obowiązującej w roku 2011 powzięły ze skierowanych do nich przez organ pism datowanych na dzień 15 i 20 czerwca 2011 r. Pisma te zostały skutecznie doręczone każdej ze skarżących; K. K. w dniu 29 czerwca 2011 r., A. C. w dniu 21 czerwca 2011 r., zaś V. S. w dniu 24 czerwca 2011 r. W związku z powyższym termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., upływał odpowiednio z dniem: 13 lipca 2011 r., 8 lipca 2011 r. i 5 lipca 2011 r. Skarżące zaś wezwały organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z 26 marca 2012 r., na które Burmistrz Miasta [...] udzielił odpowiedzi pismem z 24 kwietnia 2012 r. Ze względu na to, że skarżące uchybiły terminowi do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, to również uznać należało, że skarga wniesiona w dniu 25 maja 2012 r. została złożona po upływie terminu do podjęcia tej czynności procesowej. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił skargę odrzucić.