I SA/Gd 68/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 stycznia 2018 r. M.K. wniosła do tutejszego Sądu skargę na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2017 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, gdyż kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje w aktualnym stanie prawnym orzekania w sprawie postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Z powyższego należy wywieść, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi w niniejszej jest postanowienie z dnia 5 grudnia 2017 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Z treści powołanego powyżej art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że przepis ten wyłącza możliwość wniesienia skargi na takie postanowienie, zatem nie jest ono zaskarżalne. Zasygnalizowania wymaga, że postanowienia wierzyciela zapadające w ramach rozpoznania wniesionego zarzutu mają charakter incydentalny. W tych przypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, to znaczy postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Zatem skargę do sądu administracyjnego wnosi się dopiero od postanowienia wydanego przez organ egzekucyjny, jest to bowiem "postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Wówczas dopiero sąd administracyjny, poddaje merytorycznej ocenie stanowisko wierzyciela w ramach kontroli sądowoadministracyjnej postanowienia wydanego przez organ egzekucyjny w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.