I SA/Gd 681/10

Dnia 23 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi O.R. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 11 maja 2010 roku, nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2009 p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia 11 maja 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie przyznania O.R. płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2009. Na powyższą decyzję organu odwoławczego skarżąca działając przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Pismem złożonym osobiście w Sądzie w dniu 6 sierpnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że w dniu 2 sierpnia 2010 r. otrzymał odpowiedź na skargę, z której wynikało, iż skarga została wniesiona po upływie 30 dniowego terminu, a tym samym istnieją podstawy do jej odrzucenia. W związku z powyższym pełnomocnik po analizie akt sprawy doszedł do wniosku, że doręczenie decyzji L.D. w dniu 17 maja 2010 r. było nieprawidłowe, albowiem nastąpiło do rąk osoby nieuprawnionej do odbioru korespondencji. Tym samym za datę doręczenia decyzji należy uznać dzień 18 maja 2010 r., która to data wynika z adnotacji zamieszczonej na odpisie decyzji. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.). Zgodnie z art. 85 powołanej wyżej ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). Przepisy art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem wniosku, o czym wprost stanowi art. 88 p.p.s.a. Postanowienie Sądu w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego unormowania w sposób nie budzący wątpliwości wynika zatem, że wniosek o przywrócenie terminu może zostać złożony dopiero wówczas, gdy strona temu terminowi uchybiła tj. nie dokonała w terminie wymaganej czynności procesowej. Należy zwrócić uwagę, że w dniu 2 sierpnia 2010 r., w związku z otrzymaniem odpowiedzi na skargę, pełnomocnik uzyskał informację o możliwym uchybieniu terminowi do wniesienia skargo do sądu. Tym samym od tej daty należy liczyć 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i termin ten upływał w dniu 9 sierpnia 2010 r. W tym 7 dniowym okresie strona chcąc uniknąć niekorzystnych skutków procesowych w postaci odrzucenia skargi winna złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Tymczasem przed upływem powyższego terminu wniosek taki nie został przez pełnomocnika wniesiony, natomiast złożył on wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek taki, w ocenie Sądu uznać należy jednak za niedopuszczalny, a tym samym z mocy art. 88 p.p.s.a. podlega on odrzuceniu. Zważyć bowiem należy, że pismem z dnia 6 sierpnia 2010 r. objęty jest wniosek strony o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której strona w dacie jego składania jeszcze nie uchybiła. W tej dacie strona miała jeszcze prawną możliwość skutecznego - a więc w wymaganym 7 dniowym terminie - złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upływał bowiem dopiero w dniu 9 sierpnia 2010 r. Tym samym wniosek strony o przywrócenie terminu do dokonania nieuchybionej czynności należy uznać za złożony przedwcześnie, a więc za niedopuszczalny. Pełnomocnik strony złożył bowiem swój wniosek jeszcze przed upływem terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dopuszczalność złożenia takiego wniosku miałaby natomiast miejsce dopiero wówczas, gdyby siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie tj. bez złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.