I SA/Gd 69/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do maja 2003 r. postanawia pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Wnioskiem z dnia 13 lutego 2009 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 5 marca 2009 r. W. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Powyższy wniosek zawierał braki formalne uniemożliwiające nadanie mu dalszego biegu, dlatego zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 17 marca 2009 r., doręczonym w dniu 23 marca 2009 r. zobowiązano wnioskodawcę do określenia zakresu żądania przyznania prawa pomocy (przez zakreślenie, zgodnie z pouczeniem, rubryki nr 4 formularza PPF) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 30 marca 2009 r., wnioskodawca nadesłał oświadczenie na formularzu według wzoru ustalonego rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 27, poz. 200). Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2009 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, uznał bowiem, że wnioskodawca nie uzupełnił skutecznie braków formalnych wniosku (zamiast nadesłać formularz PPF z wypełnioną stosownie do pouczenia rubryką 4, wnioskodawca nadesłał formularz oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej stosowany w postępowaniu w sprawach cywilnych) W. P. wniósł skutecznie sprzeciw od powyższego zarządzenia. Uzasadniając sprzeciw wyjaśnił, że wypełnił druk formularza, jaki był załączony do wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu zaskarżone zarządzenie lub postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do przepisu art. 252 § 2 w zw. z art. 256 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według wzoru ustalonego w drodze rozporządzenia przez Radę Ministrów. W wykonaniu powyższej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U Nr 227, poz. 2245). Zgodnie z § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem "PPF", dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, określony został w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W niniejszej sprawie wnioskodawca nadesłał opisany powyżej formularz, przy czym nie był on prawidłowo wypełniony. Brak było oświadczenia wnioskodawcy w jakim zakresie żąda przyznania prawa pomocy, co wykluczało nadanie wnioskowi dalszego biegu. Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia powyższego braku, a w wezwaniu opisano, w jaki sposób uchybienie usunąć (poprzez dokonanie zakreślenia w rubryce 4 wniosku PPF). W tej sytuacji stwierdzić należało, że wnioskodawca, przesyłając swoje oświadczenie na formularzu stosowanym w sprawach cywilnych, nie uczynił zadość wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych urzędowego formularza PPF, właściwego dla postępowania sądowoadministracyjnego. Zakreślony termin upłynął zatem bezskutecznie z dniem 30 marca 2009 r. Sąd uznał, że wyjaśnienie zawarte w sprzeciwie, iż wnioskodawca wypełnił wniosek doręczony wraz z wezwaniem do usunięcia braków, nie może zostać uznane za wiarygodne. Z akt bowiem niezbicie wynika, że wnioskodawca pierwotnie złożył prawidłowy, przesłany przez sąd formularz, a wezwany do uzupełnienia braków formalnych, zamiast, stosownie do pouczenia, prawidłowo go wypełnić, przesłał druk stosowany w sprawach cywilnych. Stosownie do przepisu art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z tych względów należało pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w myśl przywołanego art. 257 p.p.s.a.