I SA/Gd 69/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006 postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. M. S. wnioskiem z dnia 26 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie 200 zł. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, na utrzymaniu małżonków pozostaje dwoje małoletnich dzieci, z małżonkami zamieszkuje także brat wnioskodawcy, źródłem dochodu rodziny jest prowadzone przez wnioskodawcę gospodarstwo rolne (przy czym nie jest on w stanie określić osiąganego z tego tytułu miesięcznego dochodu), przyznany żonie od dnia 12 stycznia 2012 r. zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 913,70 zł brutto przez okres pierwszych trzech miesięcy (717,50 zł przez pozostałe miesiące) oraz otrzymywana przez brata renta w wysokości 780 zł brutto, którą przeznacza na zakup leków, majątek wnioskodawcy stanowi dom o powierzchni 112,24 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 5.90 ha i budynki gospodarcze, żona jest właścicielką samochodu osobowego marki [...], rok produkcji 1990. W uzasadnieniu wniosku nadmienił, że ponosi koszty rehabilitacji syna, w tym koszty dojazdów do kliniki. Skarżący dołączył kopie: umowy sprzedaży ww. samochodu, którego jako nabywcę wskazano żonę skarżącego, decyzji starosty z dnia 4 stycznia 2012 r. w przedmiocie uznania żony za osobę bezrobotną i przyznania jej prawa do zasiłku, decyzji burmistrza z dnia 18 stycznia 2011 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2011 w kwocie 358 zł, a także dowodów o wysokości opłat za energię elektryczną (126,20 zł), ubezpieczenie rolnicze za 2012 r. (OC, NNW i ubezpieczenia mienia – 415 zł), ubezpieczenie samochodu (140,50 zł), składek do KRUS za IV kwartał 2011 r. (345 zł); wynika z nich, że miesięczne wydatki skarżącego związane z bieżącymi kosztami utrzymania kształtują się na poziomie 418 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 2 lutego 2012 r. (doręczone w dniu 8 lutego 2012 r.) wnioskodawca przedłożył następujące dokumenty: - zestawienie operacji dokonanych na rachunku bankowym żony w okresie od 28 stycznia 2011 r. do 8 lutego 2012 r., którego saldo końcowe wynosiło 3.630,61 zł, - kopie decyzji Kierownika ARiMR z dnia 21 września i 24 listopada 2011 r. w przedmiocie przyznania skarżącemu płatności na rok 2011 w łącznej kwocie 6.978,17 zł, - kopie karty informacyjnej leczenia szpitalnego syna w okresie od 10 do 14 października 2011 r. oraz zaświadczenia lekarskiego z dnia (?) lutego 2012 r. o stanie zdrowia syna. W dodatkowo złożonym oświadczeniu skarżący wyjaśnił, że rachunek bankowy, z którego wyciąg przedstawił jest wspólnym rachunkiem małżonków, nie posiada dokumentów, które obrazowałyby wysokość ponoszonych przez niego wydatków związanych z leczeniem i rehabilitacją syna, zaznaczając, że należą do nich koszty dojazdu oraz pobytu opiekuna. Poinformował również, że brat – pomimo że zamieszkuje z wnioskodawcą – odmówił przedstawienia dokumentu, który potwierdzałby wysokość osiąganego przez niego dochodu z tytułu renty. Przechodząc do oceny złożonego wniosku wskazać trzeba, że małżonkowie na dzień złożenia przedmiotowego wniosku dysponowali środkami pieniężnymi wielokrotnie przewyższającymi kwotę należnego wpisu sądowego od skargi, co przesądza o uznaniu, że wnioskodawca nie spełnia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Biorąc bowiem pod uwagę kwotę środków pieniężnych pozostających do dyspozycji skarżącego i jego rodziny, która na dzień 8 lutego 2012 r. wynosiła 3.630,61 zł oraz wysokość udokumentowanych miesięcznych wydatków, które wnioskodawca faktycznie ponosi w kwocie 318 zł, nie można przyjąć, że uiszczenie przez skarżącego powstałych w sprawie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w koniecznym utrzymaniu rodziny. Jednocześnie przyjęto, że wnioskodawca nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z bratem, który odmówił przedstawienia dowodu potwierdzającego wysokość otrzymywanej renty oraz wyciągu z posiadanego rachunku bankowego, a który jedynie zamieszkuje w domu wnioskodawcy partycypując w kosztach związanych z jego eksploatacją w wysokości 100 zł miesięcznie. Zarówno okoliczność posiadania przez brata wnioskodawcy konta bankowego, jak i udziału w wydatkach potwierdzają zapisy operacji na rachunku bankowym małżonków. Dokonując analizy możliwości finansowych wnioskodawcy wzięto pod uwagę, że aktualnie źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny jest wypłacany małżonce zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 913,70 zł brutto), zasiłek rodzinny i świadczenie opiekuńcze w kwocie 182 zł (który wnioskodawca pominął w złożonym oświadczeniu) oraz dochody z gospodarstwa rolnego, których wysokości (nawet przybliżonej) nie podał, a które osiąga m.in. ze sprzedaży zwierząt hodowlanych, co wynika z historii rachunku bankowego oraz to, że w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 68/12 skarżący również został zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.