I SA/Gd 694/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 694/23 w przedmiocie oddalenia skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2023 r. nr SKO Gd/6160/22 w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. J. H. (dalej jako "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2023 r. w sprawie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 3 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 694/23 oddalił skargę na ww. decyzję. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu w dniu 23 lipca 2024 r. Pismem z dnia 22 sierpnia 2024 r. (data stempla pocztowego), uzupełnionym pismem z dnia 23 sierpnia 2024 r., Skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną na ww. decyzję, wnosząc o przyznanie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej zgodnie z przymusem adwokacko-radcowskim. Postanowieniem z dnia 16 października 2024 r. sygn. akt I SPP/Gd 224/24 referendarz sądowy odmówił zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 stycznia 2024 r. sygn. akt I SPP/Gd 192/23 o odmowie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2024 r. sygn. akt I SPP/Gd 224/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 16 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 175 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty w tym przepisie wymienione, a mianowicie: adwokaci lub radcy prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami - również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Wyjątki od przymusu adwokackiego reguluje § 2 powołanego wyżej przepisu i dotyczy on sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, występujących w charakterze stron postępowania lub ich przedstawicieli i pełnomocników, a także wnoszących skargę kasacyjną prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka. Z treści przytoczonych przepisów oraz okoliczności sprawy wynika, iż skarga kasacyjna w niniejszej sprawie powinna być sporządzona, co oznacza napisana i podpisana, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, względnie doradcą podatkowym. Nie jest dopuszczalne sporządzenie skargi przez samą stronę, która nie odpowiada określonym w ustawie wyjątkom od przymusu adwokackiego (radcowskiego). O powyższym Skarżący został pouczony pismem z dnia 16 lipca 2024 r. (doręczonym w dniu 23 lipca 2024 r.). Natomiast Skarżący sporządził w niniejszej sprawie skargę kasacyjną osobiście, a z akt sprawy nie wynika, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 2 wskazanej ustawy. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niespełnienie wymogu wynikającego z art. 175 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym i czyni wniesienie skargi kasacyjnej niedopuszczalnym (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2004 r. sygn. akt OSK 69/04, publ. CBOSA orzeczenia.nsa.gov.pl; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. II, Wolters Kluwer Zakamycze 2006, s. 409; R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 5. wydanie, Wyd. C.H.Beck 2017, s. 762). W związku z odmową przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika na wniosek Skarżącego złożony w piśmie z dnia 22 sierpnia 2024 r., bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął się od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie (art. 177 § 6 w zw. z § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 listopada 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 16 października 2024 r. zostało Skarżącemu doręczone w dniu 9 grudnia 2024 r. W zakreślonym przepisem art. 177 § 1 p.p.s.a. 30-dniowym terminie na wniesienie skargi kasacyjnej, który upłynął z dniem 8 stycznia 2025 r., nie wniesiono skargi kasacyjnej sporządzonej z zachowaniem przymusu adwokacko-radcowskiego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.