I SA/Gd 698/12

Dnia 4 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok p o s t a n a w i a: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2013 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 698/12 w ten sposób, że w miejsce oznaczenia sygn. akt "I SA/Gd 730/12" wpisać "I SA/Gd 698/12". Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 698/12 odrzucono skargę A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 kwietnia 2012 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok. Sąd na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania uzasadnienia postanowienia, w części wstępnej wskazał nieprawidłową sygn. akt tj. I SA/Gd 730/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Nie ulega wątpliwości, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji jak i w uzasadnieniu orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd omyłkowo zawarł w treści uzasadnienia nieprawidłową sygnaturę akt, a powyższy błąd został spowodowany oczywistą omyłką podczas sporządzania uzasadnienia. Z zestawienia treści samego uzasadnienia z sentencją postanowienia wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że uzasadnienie odnosi się do rozstrzygnięcia wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 8 stycznia 2013 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 698/12. Świadczy o tym choćby wskazany w uzasadnieniu przedmiot zaskarżenia, data decyzji, tożsamość strony skarżącej czy w końcu zgodność rozstrzygnięcia zawartego w uzasadnieniu i w sentencji postanowienia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.