I SA/Gd 70/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2006 r. oraz orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 14 lutego 2011 r. skarżąca A. P. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Ze złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dodatkowych oświadczeń z dnia 7 i 9 marca 2011 r. oraz przedłożonych dokumentów źródłowych (odpisów: zeznań o wysokości osiągniętego dochodu za 2010 r., informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za 2010 r., świadectw pracy, decyzji z dnia 21 września 2009 r. o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku, decyzji z dnia 7 września 2010 r. o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zaświadczenia z dnia 9 marca 2011 r. potwierdzającego status osoby bezrobotnej, wyciągów z rachunków bankowych, dokumentów księgowych obrazujących wysokość dochodu z działalności gospodarczej, umowy darowizny z dnia 4 września 2007 r., umowy pożyczki gotówkowej z dnia 13 stycznia 2010 r. i informacji o wysokości raty z dnia 10 lutego 2010 r., informacji o wysokości opłat za użytkowanie lokalu mieszkalnego z dnia 27 grudnia 2010 r., faktury za energię elektryczną z dnia 28 września 2010 r.) wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonkiem oraz dorosłą córką. Wnioskodawczyni w listopadzie 2010 r. rozpoczęła działalność gospodarczą, z której w 2010 r. osiągnęła dochód w wysokości 11.605,68 zł brutto, zaś w styczniu 2011 r. poniosła stratę w wysokości 2.376,22 zł, jej małżonek nie osiąga aktualnie żadnego dochodu, od 28 października 2010 r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Córka wnioskodawczyni także nie osiąga żadnych dochodów, w okresie od dnia 1 października 2010 r. do 29 stycznia 2011 r. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę, która została rozwiązana, nie zarejestrowała się jako osoba bezrobotna, gdyż nie skompletowała jeszcze niezbędnych do tego dokumentów. Prowadzona przez wnioskodawczynię działalność jest jedynym źródłem utrzymania trzyosobowej rodziny. Całkowity dochód małżonka wnioskodawczyni za ubiegły rok wykazany w złożonym przez niego zeznaniu podatkowym stanowił kwotę 6.314,84 zł, roczny dochód jej córki wyniósł 3.617,25 zł, zaś wnioskodawczyni poza dochodem z działalności gospodarczej w wysokości 11.605,68 zł uzyskała dochód z tytułu zasiłku dla bezrobotnych przysługującego jej w okresie od 1 stycznia do 25 marca 2010 r. Zgodnie ze złożonym przez wnioskodawczynię oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach ani ona ani osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Majątek małżonków stanowi mieszkanie o powierzchni 62,90 m2, za które uiszczają opłaty do spółdzielni w miesięcznej wysokości 606,26 zł. Do stałych i koniecznych wydatków ponoszonych przez małżonków należy ponadto spłata raty w kwocie 1.048 zł pożyczki gotówkowej zaciągniętej przez małżonka wnioskodawczyni oraz płatne co dwa miesiące opłaty za energię elektryczną, których średnia wysokość w okresie od października 2010 r. do lutego 2011 r. kształtowała się na poziomie 157 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za taką oceną przemawia okoliczność, że małżonek wnioskodawczyni i jej córka są osobami bezrobotnymi, a rozpoczęta niedawno przez wnioskodawczynię działalność gospodarcza, która jest jedynym źródłem utrzymania całej rodziny, w styczniu br. nie przyniosła żadnych dochodów. Małżonkowie nie mają też oszczędności, z których mogliby pokryć koszty sądowe. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.