I SA/Gd 702/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.L. o wykładnię postanowienia w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 702/10. W piśmie z dnia 6 grudnia 2010 r. T.L. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 listopada 2010 r. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę T.L. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 maja 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. T.L. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez podanie, co Sąd postanowił w sprawie ustalenia kosztów postępowania i zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2010 r. Sąd oddalił wniosek strony o uzupełnienie wyroku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd przywołał treść art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") i uznał, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki do zastosowania tego przepisu, gdyż wyrok z dnia 23 listopada 2010 r. rozstrzyga o całości skargi orzekając o jej oddaleniu. Sąd wskazał także, iż art. 209 P.p.s.a. nakazuje zawrzeć rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów w sentencji każdego wyroku sądu I instancji uwzględniającego skargę (art. 200 w zw. z art. 145-150 P.p.s.a.). W przypadku wydania wyroku oddalającego skargę na akt organu administracji, skarżącemu jako przegrywającemu sprawę nie należy się zwrot kosztów postępowania. W dniu 1 lutego 2011 r. do tut. Sądu wpłynęło kolejne pismo T.L. z dnia 28 stycznia 2011 r., w którym wniósł on o wykładnię postanowienia z dnia 20 grudnia 2010 r. poprzez podanie stanu faktycznego i dokonanie wykładni. Zdaniem strony, wniosek ten jest uzasadniony albowiem Sąd pominął stan faktyczny oraz art. 208 i art. 209, a od należytego uzasadnienia postanowienia uzależniona jest pozycja prawna skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z art. 158 P.p.s.a. wynika, iż Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści; postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z mocy art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z powyższych przepisów wynika, iż również postanowienie Sądu może być przedmiotem wykładni. Przy czym konieczność dokonania wykładni postanowienia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi, gdyż Sąd w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2010 r. jednoznacznie stwierdził, iż odmawia uzupełnienia wyroku z dnia 23 listopada 2010 r. oraz podał przyczyny wydania takiego rozstrzygnięcia. Wskazać należy, iż w piśmie procesowym z dnia 23 listopada 2010 r. skarżący zawarł wniosek o ustalenie kosztów postępowania i zsądzenie od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARMiR na rzecz skarżącego T.L. zwrotu kosztów stepowania. Kierując się dyspozycją art. 209 P.p.s.a. Sąd oddalając skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 maja 2010 r. nie zasądził na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Ponieważ strona zgłosiła wniosek o uzupełnienie wyroku, stwierdzając, iż brak w nim rozstrzygnięcia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, Sąd ten wniosek rozpatrzył i nie stwierdził podstaw do uzupełnienia wyroku z dnia 23 listopada 2010 r. W świetle powołanych przepisów wskazać należy, że przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. W rozpatrywanej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku nie był zasadny, gdyż Sąd orzekł o całości żądania. Jeszcze raz należy podkreślić, iż przepis art. 209 P.p.s.a. nie upoważnia Sądu, do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w orzeczeniu sądu I instancji oddalającym skargę, z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu w sprawie nie znalazł również zastosowania powołany przez stronę przepis art. 208 P.p.s.a., który stanowi, że niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207, sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów - w całości lub w części - wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Sąd nie stwierdził bowiem, aby w niniejszej sprawie postępowanie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa było niesumienne lub niewłaściwe i uzasadniałoby obciążenie go kosztami postępowania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.