I SA/Gd 702/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K [...], A. C. [...] oraz V. S. [...] na akt Burmistrza Miasta L. z dnia 14 czerwca 2011 r. w przedmiocie dotacji dla niepublicznych przedszkoli na 2011r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zaskarżając akt Burmistrza Miasta L. z dnia 14 czerwca 2011 r. Nr OŚS pkt 1 (obubl. na stronie internetowej [...] w zakładce "Informacje o decyzjach podjętych przez Burmistrza" jako decyzja oznaczona nr 54) zatwierdzający obliczenie na 2011 r. wysokości miesięcznej stawki dotacji na jedno dziecko w niepublicznych przedszkolach oraz niepublicznych punktach przedszkolnych, strona skarżąca wniosła także "o określenie, że w/w akt [...] nie może być wykonany". Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nie został uzasadniony przez stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona przez trzy [...] przedszkola skarga dotyczy aktu organu jednostki samorządu terytorialnego, innego niż akt prawa miejscowego, podjętego w sprawie z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270, dalej jako "ustawa P.p.s.a."). Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 3 ustawy P.p.s.a w razie wniesienia skargi na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz na akty terenowych organów administracji rządowej - właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie uchwały lub aktu w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Na gruncie wykładni wskazanego przepisu w doktrynie oraz orzecznictwie pojawiła się kontrowersja dotycząca możliwości wstrzymania przez Sąd wykonania aktów organów jednostek samorządu terytorialnego innych niż uchwały, a więc takich jak m.in. zaskarżony w niniejszej sprawie akt Burmistrza Miasta L. Orzekający w przedmiotowej sprawie Sąd podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt I OZ722/11 (obubl. Lex nr 965943), zgodnie z którym strona skarżąca może skutecznie wnioskować o wstrzymanie wykonania wszystkich aktów, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy P.p.s.a., a więc także innych niż uchwały. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, iż inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku. Sąd z kolei, rozpoznając złożony w tym przedmiocie wniosek, ma obowiązek wziąć pod uwagę i rozważyć w kontekście treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wszelkie racje i powody wskazane przez stronę skarżącą, jako przemawiające za wstrzymaniem wykonania danego aktu. W przedmiotowej sprawie powody te nie zostały jednak w ogóle przez stronę skarżącą wskazane, gdyż zawarty w skardze wniosek nie został w jakikolwiek sposób uzasadniony. Przekonanie strony skarżącej o zasadności wniesionej skargi nie może mieć natomiast wpływu na dokonywaną - przed rozprawą i przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy - ocenę wniosku o wstrzymanie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.