I SA/Gd 703/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 rok postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem złożonym w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r., którym odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i uzupełnionym na formularzu PPPr w dniu 16 marca 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżąca "A" Sp. z o.o. [...] zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W pierwszej kolejności należy wskazać, że referendarz sądowy postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. przyznał skarżącej spółce prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których dokonywana jest ocena zasadności wniesionego przez stronę żądania o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W świetle powyższego oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie pełnomocnika dokonano w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie złożonego przez spółkę oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach oraz dokumentów znajdujących się już w aktach sprawy, referendarz sądowy ustalił, że spółka od 11 lat nie sporządza sprawozdań finansowych i nie składa zeznań podatkowych, gdyż w 2003 r. zaprzestała wykonywania działalności gospodarczej, a tym samym nie osiąga dochodów, jej jedyny majątek stanowi ośrodek wczasowy, z którego prowadzona jest egzekucja komornicza, zadłużenie spółki wobec banku z tytułu niespłaconych kredytów na dzień 1 lutego 2011 r. wynosiło 681.071,55 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, a w szczególności zaprzestanie przez skarżącą spółkę prowadzenia działalności gospodarczej, nieosiąganie dochodów od ponad 11 lat, brak majątku i zasobów finansowych oraz stan zadłużenia wobec banku, należało przyjąć, iż skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.