I SA/Gd 703/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 rok. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku adwokatowi K. B. kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) za postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 13 stycznia 2015 r. odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 5 listopada 2014 r., którym oddalono skargę. Dnia 2 lutego 2015 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek (który uzupełniła na formularzu PPPr w dniu 16 marca 2015 r.) o ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 25 marca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał stronie skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku wyznaczyła na pełnomocnika strony skarżącej z urzędu adwokata K. B.. Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z 19 maja 2015 r. wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych zażalenia wniesionego przez stronę skarżącą poprzez nadesłanie podpisanego odpisu zażalenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wskutek nieuzupełnienia braku w wyznaczonym terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 25 czerwca 2015 r. odrzucił zażalenie. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z 25 czerwca 2015 r. Postanowieniem z 22 września 2015 r. sygn. akt II FZ 735/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Pełnomocnik strony skarżącej pismem z 5 kwietnia 2016 r. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.; dalej jako rozporządzenie). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za czynności dokonane w postępowaniu zażaleniowym przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.