I SA/Gd 704/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, po rozpoznaniu w dniu [...], na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: skargę odrzucić. Zgodnie z dyspozycją art. 76 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U.04.29.257 ze zm.), podatnicy dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych są obowiązani po dokonaniu przywozu na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego i dokonać zapłaty akcyzy w terminie 5 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego. W takim przypadku obowiązek podatkowy powstaje z dniem dokonania przywozu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia dokonania nabycia. W wykonaniu powyższego, skarżąca I. K, która nabyła w dniu [...] samochód osobowy na terenie R., złożyła deklarację AKC-U, z której wynikał należny podatek akcyzowy, dokonując samoobliczenia i wpłaty w dniu 15 września 2004 r. na konto Izby Celnej. W złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o uznanie, że wymóg zapłaty akcyzy od samochody osobowego zakupionego w jednym z krajów Unii Europejskiej jest bezpodstawny wskazując, że występuje niezgodność polskich przepisów z przepisami Unii Europejskiej. Zdaniem skarżącej zarówno postanowienia cyt. ustawy o podatku akcyzowym jak i Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r.w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego są sprzeczne z art. 25, 28 i 90 Traktatu Wspólnot Europejskich oraz postanowieniami dyrektyw [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej odrzucenie ewent. o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano na art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami ( psa ) (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich ( § 1 ). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§2 ). W trj sprawie ni9e zostało wszczęte postępowanie podatkowe i nie została wydana decyzja w przedmiocie akcyzy za sprowadzony przez skarżącą samochód, a to z kolei uzasadnia wniosek o odrzucenie skargi. W zakresie merytorycznym Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zarzut niezgodności polskich przepisów z przepisami Unii Europejskiej jest bezzasadny, bowiem obowiązkiem organu podatkowego jest stosowanie i przestrzeganie obowiązującego prawa, które stanowią w tej sprawie ustawa z dnia 22 kwietnia 2004 r. o prawie akcyzowym oraz Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Złożona przez skarżącą skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 psa, zgodnie bowiem z wolą ustawodawcy Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego a z taką sytuacją mamy w tej sprawie do czynienia. Wskazać należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 3 psa, Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądu administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lun czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 do 4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wniesiona przez skarżącą skarga na złożoną przez siebie deklarację AKC-U z dokonanym samoobliczeniem podatku akcyzowego oraz na fakt dokonania zapłaty podatku akcyzowego nie mieści się w żadnej z kategorii aktów wymienionych w przywołanym art. 3 psa. W sprawie tej nie wszczęto bowiem postępowania podatkowego ani z urzędu ani też na wniosek strony skarżącej, a co za tym idzie m. in. nie wydano ostatecznej decyzji podatkowej od której przysługiwałoby skarżącej skarga do WSA.