I SA/Gd 704/14

Dnia 13 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 marca 2014 r., [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 5 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 marca 2014 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 rok Pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. strona skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 listopada 2014 r. oraz złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 1 grudnia 2014 r. osoba reprezentująca Spółkę dowiedziała się telefonicznie o treści wydanego wyroku oraz o fakcie, że Sąd nie dokonuje doręczeń wyroku bez wniosku. W ocenie strony skarżącej w punkcie 3 zawiadomienia o rozprawie z dnia 8 października 2014 r. zawarta była informacja, że odpis sentencji wyroku jest doręczany stronom. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jak wynika z akt sprawy wyrok oddalający skargę został ogłoszony w dniu 5 listopada 2014 r. Termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, biorąc pod uwagę powołany przepis art. 141 § 2 p.p.s.a., upłynął więc w dniu 12 listopada 2014 r. Stosownie do art. 86 i art. 87 p.p.s.a. uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek taki zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie ze złożeniem wniosku strona dokona czynności, dla której określony był termin, we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane przesłanki były spełnione łącznie, w przeciwnym razie następuje odmowa przywrócenia terminu, bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzucenie. Przywrócenie terminu następuje jedynie, gdy strona uprawdopodobni, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Natomiast zgodnie z ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem, o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 roku, V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059, wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 roku, II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (wyr. NSA z dnia 4 czerwca 2002 roku, II SA/Ka 1977/00, niepublikowany). W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu nie można uznać, że Skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia wniosku, a tym samym dochowanie należytej staranności. Należy przede wszystkim podkreślić, że zgodnie z oświadczeniem zawartym we wniosku o przywrócenie terminu, osoba reprezentująca Spółkę na podstawie dołączonego do zawiadomienia o rozprawie pouczenia była przekonana, że odpis sentencji wyroku jest doręczany stronom. Z treści przedmiotowego pouczenia bezsprzecznie wynika, że zgodnie z art. 140 § 2 p.p.s.a. stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia (pkt 2 pouczenia). Zgodnie z pkt 3 pouczenia, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a.). W punkcie 4 pouczenia wskazano również, że Sąd sporządza i doręcza z urzędu wyrok z uzasadnieniem jedynie w przypadku uwzględnienia skargi. W ocenie Sądu o braku winy strony nie może przesądzać błędna interpretacja dołączonego do zawiadomienia o rozprawie pouczenia. Sąd stanął na stanowisku, że treść przedmiotowego pouczenia nie budzi wątpliwości i zawiera precyzyjne wskazówki do prawidłowego terminu i sposobu wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W zawiadomieniu o rozprawie podano również numer telefonu do Wydziału Informacji Sądowej, w którym skarżąca mogła zasięgnąć informacji o wydanym rozstrzygnięciu. Z zawartego we wniosku o przywrócenie terminu oświadczenia wynika, że strona o treści wyroku dowiedziała się telefonicznie dopiero w dniu 1 grudnia 2014 r., co zdaniem Sąd świadczy o niedochowaniu przez stronę należytej staranności. Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonywający zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Zdaniem Sądu przytoczone przez stronę skarżącą okoliczności nie dają podstaw do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, przy czym winę pojmuje się w sposób obiektywny – wymagając od strony należytej staranności. Należyta staranność w prowadzeniu spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. W ocenie tutejszego Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że Skarżąca nie była w stanie złożyć przedmiotowego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W związku z tym uznać należało, że Skarżąca nie dochowała należytej staranności oraz nie uprawdopodobniła braku winy w niedopełnieniu obowiązku. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a., tzn. strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.