I SA/Gd 707/10

Dnia 8 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.A. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 23 października 2009 r., nr [...] w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok p o s t a n a w i a: 1. Wstrzymać wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 maja 2010 r. nr [...] 2. Odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 23 października 2009 r., nr [...] M.A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 maja 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 23 października 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005. W piśmie z dnia 21 października 2010 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Uzasadniając złożony wniosek pełnomocnik wskazał, że w skutek prowadzonej egzekucji skarżący został pozbawiony możliwości zaspakajania swoich podstawowych potrzeb życiowych, a ewentualny zwrot wyegzekwowanej kwoty nie jest w stanie odwrócić niekorzystnej sytuacji skarżącego, w której będzie pozbawiony środków utrzymania przez kilka miesięcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała znaczna kwota zobowiązania podatkowego oraz trudna sytuacja materialna M.A., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 16 września 2010 r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącego do wniosku o udzielenie prawa pomocy Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawcy pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jego majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie zobowiązań ciążących na skarżącym oraz osiągane przez M.A. dochody uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto również wskazać, że skutkiem już dokonanych zajęć majątku wnioskodawcy jest dokonywanie spłat istniejącego zadłużenia jedynie w minimalnych wysokościach, a ponadto ograniczone wydatków na zakup leków niezbędnych dla wnioskodawcy i jego córki. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, w punkcie pierwszym postanowienia wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Jednocześnie Sąd nie uznał za zasadne wstrzymać wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Jak stanowi art. 239e Ordynacji podatkowej wykonaniu podlegają decyzje ostateczne, natomiast w odniesieniu do decyzji niedostatecznych ich wykonanie jest uzależnione od nadania im rygoru natychmiastowej wykonalności (art. 239a Ordynacji podatkowej). W rozpatrywanej sprawie walor decyzji ostatecznej, a zatem tej, która podlega wykonaniu w drodze przymusu egzekucyjnego ma decyzja Dyrektora Izby Skarbowej. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego jako nie będąca decyzją ostateczną, a dodatkowo jako nie zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności nie podlega wykonaniu. Wobec wydania decyzji przez organ odwoławczy wykonaniu podlega tylko decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, a zatem wniosek o wstrzymanie wykonania może zostać uwzględniony tylko co do tego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contrario, w punkcie drugim postanowienia odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji.