I SA/Gd 708/24

PostanowienieWSA w Gdańsku2025-01-16

Skład orzekający: Sędzia NSA Alicja Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo wezwania, odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu oraz odmowy przyznania prawa pomocy?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA, jeżeli skarżący pomimo wezwania nie uiścił należnego wpisu sądowego. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu, termin do jego uiszczenia upłynął bezskutecznie, a dodatkowo sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu oraz odmówił przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
K.G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku dotyczącą odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, jednak nie uiścił go w terminie. Następnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz o przyznanie prawa pomocy. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, a także odmówił przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 16 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym skargi K.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2024 r., nr 2201-IEW.4123.4.2024/BK, 2201-IEW.4121.1.2024/BK, 2201-IEW.4120.1.2024/BK w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki p o s t a n a w i a: odrzucić skargę K.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2024 r., w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł wraz z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca zarządzenie została doręczona w dniu 10 września 2024 r. W piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 października 2024 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 8 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Adminsiatcryjnych w Gdańsku odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe postanowienie została uznana za doręczoną w dniu 4 grudnia 2024 r. Od postanowienia strona nie wniosła zażalenia. Postanowieniem z 3 grudnia 2024 r. wydanym pod sygn. akt I SPP/Gd 253/24, starszy referendarz sądowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Przesyłka zawierająca przedmiotowe postanowienie została uznana za doręczoną w dniu 20 grudnia 2024 r. Od postanowienia strona nie wniosła sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie z 29 sierpnia 2024 r. została doręczona w dniu 10 września 2024 r. Tym samym termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi kończył swój bieg 17 września 2024 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Należy przy tym dodać, że Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a postanowienie w tym przedmiocie stało się prawomocne wobec nie wniesienia zażalenia. Jednocześnie prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego skarżącemu nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło