I SA/Gd 714/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. T. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 439,20 zł /czterysta trzydzieści dziewięć złotych dwadzieścia groszy/ za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał M. A. w niniejszej sprawie prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata A. T. Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 21 października 2010 r. wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że nie zostały one opłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 13 października 2010 r. odrzucił skargę M. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...]. W piśmie z dnia 2 listopada 2010 r. pełnomocnik skarżącego poinformował sąd, iż sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia. W piśmie tym ponownie wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w pierwszej instancji, a także za sporządzenie przedmiotowej opinii, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości, ani w części. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł, zaś w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawki minimalne określone w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia wynoszą odpowiednio 240 zł i 120 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonane czynności w pierwszej instancji oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje w łącznej wysokości 360 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 439,20 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.