I SA/Gd 715/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S.-M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Wnioskiem z dnia 14 lipca 2016 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 22 października 2016 r., skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Ocena taka została podjęta na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy. Rozpoznając wniosek skarżącej złożony w niniejszej sprawie referendarz sądowy miał także na uwadze, że sytuacja finansowa skarżącej była już przedmiotem ustaleń w związku z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1527/15, w której postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Porównując sytuację finansową skarżącej ustaloną w poprzednim postępowaniu z obecną należało stwierdzić, że nie uległa ona poprawie. Skarżąca nie posiada majątku, w tym oszczędności (egzekucja prowadzona z jej rachunków bankowych okazała się bezskuteczna), utrzymuje się z renty oraz wynagrodzenia za pracę, jej miesięczny dochód (po uwzględnieniu potrąceń dokonywanych w ramach egzekucji w wysokości 413,53 zł) wynosi 2.820 zł netto, z kwoty tej skarżąca 1.913,45 zł przeznacza na spłatę czterech kredytów/pożyczek bankowych, w tym tzw. chwilówek. Tym samym do jej dyspozycji pozostają środki w kwocie 906,55 zł, które – w ocenie referendarza sądowego – nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb bytowych skarżącej. Wprawdzie skarżąca nie podnosi, że ma trudności w spłacie swoich zobowiązań kredytowych, to jednak ilość zaciągniętych przez nią kredytów i pożyczek pozwala przyjąć, że znalazła się ona w tzw. spirali zadłużenia. W tym stanie sprawy referendarz sądowy, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.