I SA/Gd 718/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędzia WSA Irena Wesołowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2019 r. sprawy ze skargi A.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 18 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: Dyrektor Izby) utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 marca 2018 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego prowadzonego wobec A.M. w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r.. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby wskazał, że decyzją z dnia 28 sierpnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego określił A.M. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r.. Pismem z dnia 13 lutego 2018 r., złożonym w toku postępowania odwoławczego od w/w decyzji A.M. - reprezentowana przez doradcę podatkowego - wniosła na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu rozpoznania przez Sądy administracyjne: - skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 grudnia 2017 r., nr [...], wydanego po rozpatrzeniu zażalenia strony na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 25 września 2017 r., nr [...] w zakresie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia 28 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 roku. W tym zakresie strona uzasadniła, że prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie nadania rygoru przedmiotowej decyzji nieostatecznej odnosi wpływ na ocenę kwestii przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2014 r.; - skargi na wynik kontroli Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia 15 listopada 2017 r., nr [...]. W tym zakresie strona podniosła, że przedmiotowy wynik kontroli niewątpliwie dotyczy sfery obowiązków strony i jako taki może mieć znaczenie w sprawie objętej odwołaniem. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po przeanalizowaniu ww. wniosku strony postanowieniem z dnia 30 marca 2018 r., odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego prowadzonego wobec A.M. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2014 r.. W ocenie w/w organu w sprawie nie wystąpił obowiązek zawieszenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej, w tym z przyczyn wymienionych w pkt 2 w/w przepisu. A.M., reprezentowana przez doradcę podatkowego, złożyła zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 marca 2018 r., wnosząc o uchylenie jego w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mają istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 201 § 1 pkt 2, art. 217 § 1 i 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej. Dokonując oceny stanowiska zawartego w skarżonym postanowieniu z dnia 30 marca 2018 r., Dyrektor Izby Administracji stwierdził, że zasadnie odmówiono zawieszenia postępowania odwoławczego prowadzonego wobec A.M. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2014 r., bowiem w sprawie na dzień wydawania ww. postanowienia nie wystąpiły przesłanki do jego zawieszenia. Zgodnie z treścią art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo interpretując przesłanki zawarte w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wskazują na konieczność zaistnienia ścisłego związku między zagadnieniem wstępnym a sprawą główną. Z zagadnieniem wstępnym zwanym też kwestią wstępną lub prejudycjalną, mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Zagadnieniem wstępnym może być jednak tylko taka kwestia prawna, która albo ujawniła się w toku postępowania i dotyczy istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wprost wynika konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Z tych względów zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej uzależnione jest od łącznego wystąpienia poniższych przesłanek, a mianowicie: postępowanie podatkowe jest w toku, istnieje zagadnienie wstępne oraz rozstrzygnięcie sprawy podatkowej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Ostatnia przesłanka oznacza, że organ musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy podatkowej a zagadnieniem wstępnym, którego ocena, gdyby ono samo mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu administracji publicznej niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. Jednocześnie należy zauważyć, iż samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania (w tym sądowoadministracyjnego) będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstawy do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie orzeczenia. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia nie mają więc wpływu względy natury celowościowej oraz ekonomiki postępowania. W konsekwencji nie mają zatem charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej ustalenia faktyczne, które zachowując wpływ na rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, wykazują jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Okoliczność, że ustalenia danego postępowania mogą być pomocne przy ustaleniu stanu faktycznego w postępowaniu podatkowym, nie oznacza, że zakończenie postępowania podatkowego nie może nastąpić bez rozstrzygnięcia tej sprawy. Zagadnienie wstępne dotyczy wystąpienia przeszkody uniemożliwiającej w ogóle rozstrzygnięcie zgodnie z obowiązującymi przepisami sprawy podatkowej. W sprawie będącej przedmiotem zaskarżenia pełnomocnik strony jako zagadnienie wstępne wskazał na wynik postępowań toczących się przed sądami administracyjnymi w sprawach objętych skargami strony: • na postanowienie ostateczne Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 grudnia 2017 r., nr [...], wydane w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia 28 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r.. W ocenie strony, wynik sprawy będzie odnosił wpływ na ocenę kwestii przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2014 r.; • na wynik kontroli Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia 15 listopada 2017 r., nr [...] (doręczony w dniu 29 listopada 2017 r.). W tym zakresie strona podniosła, że przedmiotowy wynik kontroli niewątpliwie dotyczy sfery obowiązków strony i jako taki może mieć znaczenie w sprawie objętej odwołaniem. W świetle wyjaśnionego powyżej pojęcia "zagadnienia wstępnego" Dyrektor Izby Skarbowej podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki do zawieszenia przedmiotowego postępowania odwoławczego prowadzonego wobec A.M., bowiem nie sposób przyjąć, aby wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem toczącego się postępowania odwoławczego było uzależnione od wyniku sprawy w zakresie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia 28 sierpnia 2017 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r., w sposób, o którym mowa w hipotezie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W niniejszej sprawie tego rodzaju zależności nie zachodzą, a ustalenia w zakresie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności pozostają bez wpływu na ustalenia w sprawie objętej odwołaniem, tj. w przedmiocie oceny prawidłowości rozliczenia A.M. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r.. Bez wpływu na wynik sprawy objętej odwołaniem pozostaje przy tym podniesiona we wniosku kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego za okresy od stycznia do grudnia 2014 r.. Zgodnie bowiem z ogólną zasadą przewidzianą w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, co oznacza, że zobowiązania podatkowe za miesiące od stycznia do listopada 2014 r. co do zasady mogłyby ulec przedawnieniu z końcem 2019 r., a za grudzień 2014 r. - z końcem 2020 r. Tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, iż dla oceny możliwości rozpatrzenia merytorycznego sprawy głównej w kontekście przedawnienia istotne mogłyby okazać się skutki orzeczenia prawomocnego w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowego wykonania w stosunku do decyzji zaskarżonej w postępowaniu głównym. Podniesienia wymaga przy tym, iż tego rodzaju związku Strona nie wykazała zarówno we wniosku o zawieszenie postępowania, jak również w zażaleniu. Zasadnie również stwierdzono, iż nie może stanowić zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wynik postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi A.M. na wynik kontroli Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia 15 listopada 2017 r., Przedmiotowy wynik kontroli znajduje się w aktach sprawy i zostanie poddany swobodnej ocenie w ramach toczącego się postępowania odwoławczego. Nie sposób jednak przyjąć, że przedmiotowy wynik kontroli - tj. kontroli w zakresie tego, czy A.M. jest podmiotem obowiązanym w świetle ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2014 r. poz.455 ze zm.) - może stanowić o wystąpieniu zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W w/w zakresie również podkreślenia wymaga, że argumentacja strony zarówno we wniosku o zawieszenie, jak i w uzasadnieniu zażalenia w żaden sposób nie odnosi się do tego, w jaki konkretnie sposób wyrok w sprawie złożonej skargi na wynik kontroli miałby rzutować na wynik postępowania podatkowego w sprawie głównej. Wobec powyższego niezasadny jest zarzut naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a sam fakt podjęcia rozstrzygnięcia odmiennego od oczekiwanego przez stronę nie uzasadnia zarzutu jego naruszenia. Dyrektor Izby podniósł, iż odmowa zawieszenia postępowania podatkowego, z uwagi na brak istnienia zagadnienia prejudycjalnego, powinna mieć formę postanowienia. Ponadto z treści art. 201 § 3 Ordynacji podatkowej można wyprowadzić wniosek, że zaskarżalne jest każde postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania, czyli zarówno zawieszające postępowanie, jak również odmawiające zawieszenia postępowania (w przypadku, gdy z wnioskiem o zawieszenie wystąpiła strona). Tym samym strona została prawidłowo pouczona o prawie do wniesienia zażalenia. Wbrew zarzutom zażalenia w sprawie nie naruszono też art. 217 § 1 i § 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej. Zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe oznaczenie organu podatkowego, datę jego wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej i rozstrzygnięcie wraz z uzasadnieniem faktycznym i prawnym. Zatem postanowienie to spełnia wymogi ustawowe, a to czyni zarzut strony w tym przedmiocie bezzasadny. Fakt, że Dyrektor Izby nie uwzględnił wniosku strony o zawieszenie postępowania odwoławczego, nie oznacza naruszenia wskazanych wyżej przepisów. Skargę na powyższe postanowienie do WSA, wniosła A.M. - reprezentowana przez doradcę podatkowego, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organom pierwszej instancji. Przedmiotowemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: 1. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zmian.) - dalej Ordynacja podatkowa, 2. art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, 3. art. 217 § 1 i § 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi A.M. podniosła, że za uwzględnieniem wniosku o zawieszeniu postępowania przemawiają ważkie względy o charakterze pragmatycznym, a więc wykładnia funkcjonalna przepisu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W niniejszej sprawie występuje zagadnienie dot. prawidłowości nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. Postępowanie w niniejszej sprawie powinno być zawieszone do czasu prawomocnego rozpatrzenia przez sądy administracyjne skargi A.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które utrzymuje w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P z dnia 25 września 2017 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia 28 sierpnia 2017 r.. W niniejszej sprawie konieczne jest uwzględnienie prawomocnego wyroku w kwestii nadania rygoru natychmiastowej wykonalności przed rozpoznaniem odwołania od decyzji objętej rygorem natychmiastowej wykonalności i uwzględnienie w postępowaniu odwoławczym dotyczącym decyzji organu pierwszej instancji ewentualnych skutków tego rozstrzygnięcia dla kwestii przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych z tytułu VAT za poszczególne miesiące 2014 rok. Ponadto, zdaniem skarżącej, dla wyniku niniejszej sprawy znaczenie może mieć również rozstrzygnięcie w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi kasacyjnej A.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Wydział I z dnia 28 maja 2018 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 65/18 odrzucającego skargę na wynik kontroli Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia 15 listopada 2017 r., wydany w toku postępowania kontrolnego nr [...] prowadzonego względem skarżącej w zakresie "kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2014 r. do grudnia 2014 r. oraz ustalenia, czy dany podmiot jest instytucją obowiązaną w świetle ustawy z dnia 16 listopada 2000 r., o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu", który ustala, że z racji przeprowadzanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej transakcji obrotu granulatem srebra (działalność w zakresie obrotu metalami) skarżąca jest instytucją obowiązaną w świetle przepisów ww. ustawy. Ww. wynik kontroli podlegał zaskarżeniu do sądu administracyjnego jako inny akt z zakresu administracji publicznej dotyczący obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369). Powyższy wynik kontroli niewątpliwie dotyczy sfery obowiązków skarżącej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym dot. kontroli będą oceniane materiały z akt niniejszej sprawy. Skarżąca jest zainteresowana merytorycznym rozstrzygnięciem kwestii zawieszenia postępowania podatkowego i podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2012 r. wydane w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1101/12 (LEX nr 1239614 oraz www.orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym: "O zakończeniu postępowania podatkowego można mówić dopiero w dacie wydania ostatecznej decyzji przez organ podatkowy drugiej instancji, albo w sytuacji, gdy od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji nie zostało złożone odwołanie. Skoro skarżąca wniosła odwołanie, to postępowanie trwa nadal. Brak jest podstaw do twierdzenia, że zawieszenie postępowania kontrolnego (podatkowego) stało się bezprzedmiotowe, skoro toczy się nadal na etapie przed organem podatkowym drugiej instancji. W konsekwencji wydanie postanowienie o umorzeniu postępowania odwoławczego wszczętego zażaleniem na postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania uznać należy za sprzeczne z art. 207 § 2, art. 208 § 1, art. 233 § ... pkt 3, art. 127 w związku z art. 219 O.p.. Skarżąca podniosła, że postanowienia organów podatkowych obydwu instancji naruszają przepisy art. 217 § 1 i 2 w zw. z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej, albowiem zawierają błędne uzasadnienia faktyczne i prawne, nie spełniające przesłanek ustawowych. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej błędnie przyjął w uzasadnieniach ww. postanowienie, iż w niniejszej sprawie brak było podstaw do zawieszenia postępowania. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych postanowień z prawem. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie ze wskazanym przepisem, organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia, gdy łącznie ziszczą się cztery przesłanki, a mianowicie: 1) wyłoni się ono w toku postępowania, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, 3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zatem zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy, 4) istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji i związek ten musi mieć charakter bezpośredni (por. wyroki NSA z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1891/11 i z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn.. akt II GSK 627/10, z dnia 21 lutego 2018 r., sygn.. akt I FSK 571/11). Związek pomiędzy sprawą rozpatrywaną w postępowaniu podatkowym a kwestią będącą przedmiotem postępowania powinien polegać na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu prejudycjalnym, stanowi obligatoryjną podstawę załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania podatkowego, tj. załatwienia spawy oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, to nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Mogą się z nim wiązać określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2010 r., I FSK 536/09). W sprawie nie wyłoniło się zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie uzasadniałaby zwieszenie postępowania odwoławczego, prowadzonego na skutek odwołania A.M. od decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r.. Brak jest bowiem takich zależności, o jakich mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, między postępowaniem w przedmiocie podatku VAT a wskazanymi przez skarżącą postępowaniami w przedmiocie: - skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 grudnia 2017 r., nr [...], wydanego po rozpatrzeniu zażalenia strony na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P z dnia 25 września 2017 r., nr [...] w zakresie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia 28 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. W tym zakresie strona uzasadniła, że prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie nadania rygoru przedmiotowej decyzji nieostatecznej odnosi wpływ na ocenę kwestii przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2014 r.; - skargi na wynik kontroli Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z dnia 15 listopada 2017 r., nr [...]. W tym zakresie strona podniosła, że przedmiotowy wynik kontroli niewątpliwie dotyczy sfery obowiązków strony i jako taki może mieć znaczenie w sprawie objętej odwołaniem. Wskazane przez skarżącą postępowania są odrębnymi postępowaniami, mającymi różne przedmioty postępowania, od ich rozstrzygnięcia nie zależy zakres odpowiedzialności ani wymiar zobowiązania podatkowego w podatku VAT, zatem rozstrzygnięcie w tych w/w postępowaniach pozostaje bez wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie w zakresie podatku VAT, co prawidłowo i obszernie uzasadniono w zaskarżonym postanowieniu. Z powyższych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. Jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) skargę oddalił.