I SA/Gd 730/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 14 maja 2010 r. nr [..] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopada 2007 r. postanawia odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 7 października 2010 r. referendarz sądowy oddalił wniosek D. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu w wysokości 1500 zł. Rozstrzygnięcie to, wraz z pouczeniem, iż przysługuje od niego sprzeciw wniesiony w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia zostało wysłane na adres skarżącego wskazany w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. Przesyłka zawierająca w/w postanowienie została doręczona skarżącemu w trybie podwójnego awiza. Pismo zostało złożone w placówce pocztowej dnia 14 listopada 2010 r., awizowane powtórnie dnia 22 listopada 2010 r. i w związku z niepodjęciem pisma w terminie zwrócone na adres Sądu. Strona nie wniosła w terminie sprzeciwu od postanowienia. W konsekwencji, w związku z uprawomocnieniem się zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lipca 2010 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący został wezwany do jego wykonania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 grudnia 2010 r. Pismem datowanym na 15 grudnia 2010 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienie z dnia 7 października 2010 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu podał, że dopiero w dniu 8 grudnia 2010 r. dowiedział się o wydaniu spornego postanowienia przez referendarza (w aktach sprawy znajduje się pokwitowanie odbioru korespondencji podpisane przez D. Z. z tą data). Dodał, że pod adresem na który doręczono korespondencję, mieszka razem ze schorowaną matką, która nie wiedziała, że należy odbierać pisma z sądu. On sam z racji bycia zawodowym fotografem, często przebywa poza domem, co uniemożliwia mu odbiór korespondencji. Zdaniem skarżącego okoliczności powyższe w pełni uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. D. Z. do wniosku o przywrócenie terminu załączył sprzeciw. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany na poczcie w dniu 16 grudnia 2010 r. na adres tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu, o czym stanowi art. 86 § 1 ustawy. Z myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem przywrócenie o terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z powyższego wynika, że przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: - zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, - dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. W ocenie Sądu skarżący nie dochował siedmiodniowego terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący uzasadnił wniosek o przywrócenie terminu nieobecnością w G. w październiku 2010 r., która uniemożliwiła złożenie sprzeciwu w ustawowym terminie. Przyjmując zatem, że była to rzeczywista przyczyna zwłoki uznać należało, że bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął się w dniu 9 grudnia 2010 r. (w dniu 8 grudnia 2010 r. skarżący odebrał osobiście postanowienie referendarza sądowego w siedzibie Sądu) i upłynął w dniu 15 grudnia 2010 r. Tymczasem skarżący wniosek nadał na poczcie w dniu 16 grudnia 2010 r. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznając że skarżący nie zachował siedmiodniowego terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 października 2010 r. wydanego w niniejszej sprawie Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.