I SA/Gd 735/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2008 r. postanawia: przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi. Wyżej opisaną decyzją z dnia 19 sierpnia 2009 r. Dyrektor Izby Celnej określił skarżącej zobowiązanie w podatku akcyzowym za sierpień 2008 r. W niniejszej sprawie sporne jest, kiedy ww. decyzja została doręczona skarżącej, gdyż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdują się daty różnie określające ten moment. I tak zgodnie ze stemplem postawionym przez doręczającego, opatrzonym jego parafą, doręczenie nastąpiło w dniu 21 sierpnia 2008 r., zaś zgodnie z datą wpisaną własnoręcznie przez odbiorcę (męża skarżącej) i poświadczoną jego podpisem miało to miejsce w dniu 24 sierpnia 2009 r. Na stemplu placówki oddawczej widnieje zaś data 21 sierpnia 2009 r. W celu rozwiania powstałych wątpliwości organ podatkowy zwrócił się pismem z dnia 28 września 2009 r. do Poczty Polskiej S.A. o potwierdzenie daty doręczenia tej przesyłki. W odpowiedzi Dyrektor Oddziału Rejonowego Poczty Polskiej S.A. w piśmie z dnia 1 października 2009 r. poinformował, że przesyłka adresowana do skarżącej została doręczona w dniu 21 sierpnia 2009 r., a jej odbiór pokwitował M. P., będący mężem adresatki. W dniu 23 września 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W odpowiedzi na skargę (doręczonej skarżącej w dniu 26 października 2009 r.) organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że została wniesiona po terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 21 września 2009 r. Zdaniem organu zaskarżona decyzja została bowiem doręczona w dniu 21 sierpnia 2009 r. Wnioskiem z dnia 2 listopada 2009 r. skarżąca zwróciła się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że informacje dotyczące wątpliwości co do daty doręczenia zaskarżonej decyzji uzyskała z chwilą doręczenia odpisu odpowiedzi organu podatkowego na skargę. Podkreśliła, że wnosząc skargę, działała w przekonaniu, że decyzja została jej doręczona w dniu 24 sierpnia 2009 r., gdyż ta data została odnotowana w jej dokumentacji i widnieje w polu "data i czytelny podpis odbiorcy" potwierdzenia odbioru przesyłki. Skarżąca podniosła też, iż sposób wypełnienia przez Pocztę Polską S.A. pozostałych pól potwierdzenia odbioru przesyłki nie był jej znany (jak również osobie, która odebrała przesyłkę). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. W niniejszej sprawie rozważenia wymaga wystąpienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W nauce postępowania administracyjnego (por. np. A. Wróbel: K.p.a. II, s. 368-370), ugruntowany jest pogląd, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy w ocenie Sądu należy uznać za uprawdopodobnione twierdzenie skarżącej, iż do dnia doręczenia jej odpowiedzi na skargę nic nie wiedziała o wątpliwościach dotyczących daty doręczenia jej zaskarżonej decyzji i w konsekwencji pozostawała w przekonaniu, że wniosła skargę w terminie. Wskazać należy, że na zwrotnym potwierdzeniu przesyłki zawierającej adresowaną do skarżącej decyzję organu podatkowego widnieje odręcznie wpisana przez jej małżonka i potwierdzona jego podpisem data odbioru, tj. 24 sierpnia 2009 r. Oznacza to, że odbiorca tej przesyłki (mąż adresatki) pozostawał w przekonaniu, iż doręczono ją właśnie w tej dacie i taką też informację przekazał adresatce. W tym miejscu należy wskazać, iż skoro przesyłka ta doręczona została w rzeczywistości w dniu 21 sierpnia 2009 r. – co wynika z pisma Poczty Polskiej z dnia 1 października 2009 r. oraz datownika placówki oddawczej widniejącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – obowiązkiem listonosza było czuwanie nad poprawnością daty wpisanej przez odbiorcę poprzez skłonienie go do skorygowania błędu lub odpowiednie opisanie niepoprawności wpisu. Nic takiego nie miało miejsca. Co więcej stempel opatrzony parafą listonosza podający jako dzień doręczenia 21 sierpnia 2008 r. sam zawiera oczywisty błąd – decyzja ta nie mogła być bowiem doręczona w 2008 r., skoro wydana została dopiero w dniu 19 sierpnia 2009 r. W ocenie Sądu zaniedbania pracownika Poczty Polskiej nie mogą odbijać się negatywnie na sytuacji procesowej skarżącej, która osobiście tej przesyłki nie odbierała i musiała opierać się na informacjach wskazanych jej przez małżonka. W konsekwencji nie można jej przypisać winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, gdyż do dnia doręczenia jej odpowiedzi na skargę pozostawała w uzasadnionym przekonaniu, że wniosła środek zaskarżenia w terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.