I SA/Gd 736/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości za 2008 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...]. M.L. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości za 2008 rok wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, podnosząc, że natychmiastowe ich wykonanie spowoduje niepowetowaną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki, bowiem kwota zobowiązania jest bardzo wysoka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość zastosowania przez Sąd rozpatrujący skargę instytucji wstrzymania wykonania nie tylko wobec zaskarżonego aktu lub czynności, ale także wobec innych aktów podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, wynika z art. 61 § 3 zdanie trzecie P.p.s.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, która została wydana w granicach sprawy objętej skargą, stąd podlega badaniu sądu w ramach art. 61 § 3 P.p.s.a. Przepis art. 61 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania określonego aktu bądź czynności wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna uzasadnić, dlaczego uważa, że wykonanie zaskarżonego aktu narazi ją na znaczną szkodę lub niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Zgodnie z tezą wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 14 listopada 2006 r., FZ 585/06, niepubl.) do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest zatem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Danymi tymi Sąd nie dysponuje, gdyż nie zostały one przedstawione w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie, a w aktach niniejszej sprawy brak jest dowodów pozwalających na ustalenie powyższych okoliczności. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, którymi w tej sprawie Sąd nie dysponuje. Ponadto należy zauważyć, że w piśmie z dnia 9 sierpnia 2011 r. (wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy) skarżący oświadczył, że zobowiązanie podatkowe w kwocie określonej w zaskarżonej decyzji zostało przez niego uiszczone, co dodatkowo przemawia za uznaniem, że w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.