I SA/Gd 741/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 20 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.S. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 lipca 2024 r. nr 451/24 w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość; 2. przekazać sprawę według właściwości miejscowej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. G.S. (dalej: "Strona", "Skarżący") wniósł skargę za pośrednictwem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie (Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 5 września 2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku przekazał skargę Strony, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w oparciu o art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a." zarządził rozdzielenie przedmiotowej skargi na dwie sprawy. Skarga zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 741/24 została wniesiona na postanowienie wydane przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr 451/2024 (znak sprawy: [...]) dnia 19 lipca 2024 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. W treści zaskarżonego postanowienia pouczono Skarżącego o prawie wniesienia na wskazane postanowienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Siedziby i obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 785 ze zm.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Zgodnie z treścią art. 83c ust. 1a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 497, dalej u.s.u.s.) do postanowień, od których przysługuje zażalenie, wydanych przez Zakład jako wierzyciela na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przepis art. 83 ust. 4 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Przepis art. 83 ust. 4 u.s.u.s. stanowi zaś m.in., że stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra; do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Tym samym, organem, do którego należy złożyć zażalenie na postanowienie wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, w którym Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest wierzycielem, jest Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie. W związku z powyższym, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest organem, którego postanowienie stanowi przedmiot skargi. Niemniej należy podkreślić, że w niniejszej sprawie zastosowania nie znajduje § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 774). Na mocy tego przepisu rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Odnosi się ono jednak wyłącznie do zamkniętego katalogu spraw, których przedmiotem jest umorzenie, odroczenie terminu płatności lub rozłożenie na raty należności z tytułu składek określonych w art. 28 i art. 29 u.s.u.s. (pkt 1) bądź zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (pkt 2). W ocenie Sądu, skoro przedmiot sprawy nie dotyczy umorzenia, odroczenia terminu płatności ani rozłożenia na raty należności z tytułu składek określonych w art. 28 i art. 29 u.s.u.s., ani zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, zaś Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ma swoją siedzibę w Warszawie, to w sprawie właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. O powyższym prawidłowo pouczył organ w zaskarżonym postanowieniu, zaś skarga została prawidłowo wniesiona przez Skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Błędne natomiast było przekazanie skargi Strony Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku. W konsekwencji, wobec stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku swej niewłaściwości, sprawa podlega przekazaniu, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako do sądu właściwego miejscowo. W związku z tym, mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.