I SA/Gd 742/10

PostanowienieWSA w Gdańsku2011-07-26

Skład orzekający: Joanna Zdzienicka - Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy można przywrócić termin do sporządzenia uzasadnienia wyroku, gdy strona nie dopełniła tego obowiązku z powodu złego stanu zdrowia i nieznajomości prawa?
Ratio decidendi
Przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku wymaga łącznie spełnienia przesłanek wskazanych w art. 86 i 87 p.p.s.a., w tym uprawdopodobnienia braku winy strony w uchybieniu terminu. Zły stan zdrowia uniemożliwiający udział w rozprawie oraz nieznajomość prawa nie stanowią wystarczającego usprawiedliwienia braku dopełnienia terminu, gdy strona mogła dowiedzieć się o wyroku i prawie do zaskarżenia poprzez kontakt z sądem.
Stan faktyczny
Pan M. P. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 rok. Po oddaleniu skargi przez WSA w Gdańsku w lutym 2011 r., wniósł w lipcu 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, tłumacząc się złym stanem zdrowia i nieznajomością prawa.
Rozstrzygnięcie
Odmówił przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 742/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę pana M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 maja 2010 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. Pismem z dnia 19 lipca 2011 r. pan M. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 1 lutego 2011 r. Wniosek uzasadnił złym stanem zdrowia, który uniemożliwił mu uczestnictwo w posiedzeniu Sądu. Wskazał, że przeszedł dwa zawały serca i cały czas leczy się w Szpitalu Wojewódzkim w S. Podniósł nadto, że nieznajomość prawa była przyczyną, iż czekał na powiadomienie o treści wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd (art. 88 p.p.s.a.). Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt I SA/Sz 630/96). Jak wynika z akt sprawy, skarżący w sposób prawidłowy został zawiadomiony o terminie rozprawy, czego zresztą nie kwestionuje. W zawiadomieniu w sposób szczegółowy zostało przedstawione pouczenie o środkach odwoławczych od wyroków zapadłych na posiedzeniu sądu oraz wskazany został telefon sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pod którym skarżący mógł dowiedzieć się o stanie sprawy (k. 41 akt sądowych). Zawiadomienie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 10 stycznia 2011 r. (k. 44 akt sądowych). W złożonym wniosku skarżący stwierdził, że przyczyną niestawiennictwa na rozprawie był stan zdrowia, gdyż w związku z choroba kardiologiczną pozostaje pod opieką kardiologiczną przychodni specjalistycznej. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazał, że przyczyną uchybienia była nieznajomość prawa. W ocenie Sądu powyższe stwierdzenia nie uprawdopodobniają braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku, albowiem przy dochowaniu należytej staranności skarżący mógł dowiedzieć się o rozstrzygnięciu, jakie zapadło w dniu 1 lutego 2011 r. oraz o prawie zaskarżenia dzwoniąc do Sądu Administracyjnego. Zły stan zdrowia uniemożliwiający skarżącemu uczestnictwo w rozprawie sądowej, nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponieważ przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w wypadku łącznego spełnienia wszystkich warunków określonych prawem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło