I SA/Gd 749/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 23 września 2014 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 20 października 2014 r., skarżąca A. J. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku w kwocie 100 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, które referendarz sądowy uznał za wystarczające do oceny sytuacji finansowej wnioskodawczyni, ustalono, że nie posiada ona żadnego majątku, wychowuje dwóch małoletnich synów, z których jeden jest niepełnosprawny (dowód: wyniki badań przeprowadzonych 27 marca, 9 kwietnia i 9 czerwca 2014 r., skierowanie do pracowni diagnostycznej z dnia 29 maja 2014 r.), źródłem utrzymania rodziny są dochody wnioskodawczyni z umowy pracę w wysokości 2.022,01 zł brutto miesięcznie oraz alimenty na rzecz dzieci w łącznej kwocie 800 zł miesięcznie. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że wnioskodawczyni wykazała, że obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Sytuacja majątkowa, w jakiej znajduje się wnioskodawczyni jest trudna z uwagi na niskie dochody rodziny, z których dodatkowo ponosi ona koszty leczenia niepełnosprawnego syna, na które składają się nie tylko niezbędne środki farmakologiczne, ale także konieczność przeprowadzania badań i wizyt kontrolnych u lekarza specjalisty w innym mieście. Z tych względów uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.