I SA/Gd 75/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2005 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2011 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2005 r. z uwagi na fakt, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 lutego 2011 r. (karta 35 akt sądowych). Pismem z dnia 23 lutego 2011 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Do wniosku dołączył odpis skargi, kserokopię skróconego aktu zgonu swojej matki - R. M., a także zaświadczenie lekarskie. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że od wielu miesięcy cierpi na depresję, którą spowodowało m. in. długotrwałe postępowanie kontrolne prowadzone przez Dyrektora UKS w jego firmie oraz wymierzenie w dniu 7 grudnia 2010 r. zobowiązania podatkowego za miesiące styczeń i luty 2010 r. w kwocie przekraczającej 1.700.000 zł. Skarżący podkreślił, że na jego kondycję psychiczną wpływ miała śmierć matki w listopadzie 2010 r. Powyższe okoliczności spowodowały zaostrzenie objawów depresyjnych i konieczność podjęcia leczenia farmakologicznego. Pozostając pod wpływem leków psychotropowych skarżący nie zdawał sobie sprawy z popełnienia pomyłki, polegającej na wysłaniu skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego zamiast za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej. Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r. tutejszy Sąd odrzucił wniosek skarżącego uznając, iż przedmiotowy wniosek został złożony po upływie 7 dniowego terminu do jego wniesienia upatrując jednocześnie jego początek w dacie otrzymania informacji o uchybieniu terminu zawartej w piśmie organu z dnia 27 stycznia 2011 r. stanowiącym odpowiedź na jego skargę. Po rozpoznaniu zażalenia strony, postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (I GZ 116/11) uchylił w/w postanowienie sądu I instancji. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w okolicznościach sprawy nie można przyjąć, że z dniem odebrania przesyłki z odpowiedzią na skargę K. M. powziął pewną wiadomość o uchybieniu terminu. Zdaniem tego Sądu, bezsporną wiedzę o tym, że termin do wniesienia skargi został uchybiony, skarżący uzyskał bowiem dopiero po doręczeniu mu w dniu 22 lutego 2011 r. odpisu postanowienia Sądu odrzucającego skargę i od tej daty winien być liczony siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji wydanego rozstrzygnięcia tut. Sąd ponownie rozpoznał wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2011 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia wnioskowanego terminu. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przywołane przez niego okoliczności związane z nasilającą się depresją, same w sobie nie stanowiły okoliczności przemawiających za zasadnością przywrócenia terminu w niniejszym przypadku. Okoliczności te uznano natomiast za brak należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Wydane postanowienie również zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 9 listopada 2011 r. uchylił je i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd II instancji nie zgodził się ze stwierdzeniem, że choroba depresyjna skarżącego nie przesądza o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zdaniem tego Sadu, załączone do wniosku zaświadczenie lekarskie oraz skrócony odpis zgonu matki uprawdopodobniają w sposób dostateczny brak zawinienia skarżącego w uchybieniu terminu. Podkreślono, że depresja jest chorobą, która ma charakter nieprzewidywalny. Jest to zatem okoliczność niezawiniona przez stronę i powinna być uwzględniana przez Sąd I instancji na rzecz wnioskodawcy przy ponownej ocenie wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: – zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, – dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Pamiętając o poczynionych przez Naczelny Sąd Administracyjny rozważaniach dotyczących chwili ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, którą Sąd ten utożsamił z datą doręczenia skarżącemu postanowienia odrzucającego skargę, tj. z dniem 22 lutego 2011 r. przyznać należy, że wnosząc w dniu 23 lutego 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi K. M. nie uchybił siedmiodniowemu terminowi wynikającemu z ustawy. Podkreślenia wymaga, że w zgodzie z wynikającą z w/w przepisów normą prawną, wraz z przedmiotowym wnioskiem, skarżący dokonał również czynności, której przywrócenia terminu wniosek dotyczy, mianowicie wniósł skargę, dołączając jednocześnie jej odpis, czym uczynił zadość formalnym warunkom, od spełnienia których zależy merytoryczne rozpoznanie wniosku. W ślad za Naczelnym Sadem Administracyjnym wskazać należy również, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał na swoją chorobę, która miała wpływ na obniżenie koncentracji. Okoliczność złego stanu zdrowia została przez wnioskodawcę potwierdzona kserokopią zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, że objawy depresyjne u skarżącego pojawiły się po nagłej śmierci matki i nasiliły się grudniu 2010 r. oraz styczniu 2011 r., co uzasadnia stwierdzenie, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi spowodowane było przyczyną nie leżącą po stronie wnioskodawcy, a więc przez niego niezawinioną. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że spełnione zostały wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. tzn. strona w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy, a jednocześnie dopełniła czynności, dla której zakreślony był termin, tj. wniosła skargę. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.