I SA/Gd 751/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant Specjalista Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 25 lipca 2025 r., nr SKO.410.747.2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku 25 lipca 2025 r. wydało decyzję w przedmiocie podatku od nieruchomości wobec P.S.A. z siedziba w W. Powyższa decyzja została przesłana pełnomocnikowi skarżącej doradcy podatkowemu P.S., co zostało odnotowane na ostatniej stronie decyzji. Doradca podatkowy P. S. wypowiedział skarżącej pełnomocnictwo z dniem 6 grudnia 2024 r. Stosowne pismo przesłano do SKO w dniu 29 listopada 2024 r. W dniu 31 stycznia 2025 r. skarżąca udzieliła pełnomocnictwa doradcy podatkowemu M. S. (pełnomocnictwo w aktach administracyjnych). 28 sierpnia 2025 r. skarżąca, działając przez swojego pełnomocnika doradcę podatkowego M. S., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję organu z 25 lipca 2025 r. W skardze zarzucono miedzy innymi, że zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego, bowiem nie została prawidłowo doręczona ustanowionemu pełnomocnikowi. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniósł o jej oddalenie, lecz nie odniósł się do wyżej wskazanego zarzutu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zaskarżona decyzja nie została bowiem prawidłowo doręczona stronie skarżącej. Organ wydał decyzję 25 lipca 2025 r. Decyzja administracyjna powinna być doręczona stronie, a gdy strona ustanowiła pełnomocnika temu pełnomocnikowi. W myśl art. 144 § 5 Ordynacji podatkowej profesjonalnym pełnomocnikom decyzję doręcza się za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej lub w siedzibie organu. Organ przedmiotową decyzję z 25 lipca 2025 r. doręczył doradcy podatkowemu P. S., który od 6 grudnia 2024 r. pełnomocnikiem strony już nie był. Organ winien był decyzje tę doręczyć prawidłowo ustanowionemu pełnomocnikowi doradcy podatkowemu M. S.. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, stwierdził, że rozstrzygnięciem sprawy przez organ administracyjny jest nie tylko wydanie aktu administracyjnego, ile jego uzewnętrznienie wobec stron postępowania poprzez doręczenie, które wywołuje skutek prawny ostatecznego zakończenia postępowania administracyjnego. Wydanie aktu przez organ stanowi jedynie czynność techniczną, nabierającą znaczenia prawnego dopiero w momencie skutecznego doręczenia decyzji stronom, co kończy tok postępowania. Wysłanie decyzji innemu podmiotowi niż ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi, powoduje że jest ona aktem niewywierającym żadnych skutków. Decyzja ta jako indywidualny akt zewnętrzny skierowany do konkretnie oznaczonego podmiotu, chociaż niespornie została przez organ wydana, to nie weszła do obrotu prawnego i nie wywołała żadnych skutków prawnych. Dopiero uzewnętrznienie (doręczenie) decyzji w stosunku do jedynej strony postępowania stworzyłoby nową sytuację procesową, a więc możliwość wniesienia środka zaskarżenia. Doręczenie lub ogłoszenie decyzji stanowi jej wprowadzenie do obrotu prawnego Od tego momentu decyzja wiąże stronę i wywołuje skutki określone przez przepisy prawa. Reasumując skoro w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji i wejście jej do obrotu prawnego, to brak jest aktu prawnego (decyzji), która może być przedmiotem rozpoznania i oceny merytorycznej przez Sąd, a złożona w takiej sprawie skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a."), orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.