I SA/Gd 762/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. [...] z siedzibą w G. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia zawiesić postępowanie w sprawie do czasu uzyskania stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w zakresie pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 2130/08. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 4 lutego 2010 r., nr [...] odmawiającą spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu podwyższenia kapitału zakładowego spółki. Jako podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji przywołano m.in. art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) i pkt 2 oraz ust. 3 pkt 2 i ust. 5 pkt 2 lit. a), art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 4 pkt 2, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b), art. 7 ust. 1 pkt 9, art. 10 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 86, poz. 959 ze zm.). W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w rozpatrywanej sprawie zastosowanie maja przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w brzmieniu obowiązującym w dacie powstania obowiązku podatkowego. Jednocześnie przyjął, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy obowiązek podatkowy powstał w dniu 18 grudnia 2006 r., tj. z chwilą podjęcia uchwały przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników o podwyższeniu kapitału zakładowego spółki. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosła spółka, żądając uchylenia decyzji organów obu instancji. Pełnomocnik skarżącej podniósł zarzut niezastosowania w sprawie przez organy podatkowe prawa wspólnotowego, tj. art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. 69/335/EWG dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału. W ocenie pełnomocnika skarżącej organy winny uwzględnić także postanowienia Dyrektywy Rady 73/80/EWG zmieniającej Dyrektywę 69/335/EWG. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 2130/08 zawiesił postępowanie w sprawie i wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prawnym, czy przy wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu? W ocenie Sądu również w niniejszej sprawie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sporu jest uzyskanie odpowiedzi, czy prawidłowa wykładnia art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG z punktu widzenia prawa wspólnotowego, wymaga uwzględnienia przez organy podatkowe i sądy przy stosowaniu tego przepisu także zmian wprowadzonych przez dyrektywy 73/79/EWG i 73/80/EWG, które utraciły moc przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.