I SA/Gd 763/07

Dnia 15 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku wydanego w dniu 4 grudnia 2007 roku w ten sposób, że w ostatnim akapicie, na stronie 15-tej uzasadnienia po słowach "uchylił zaskarżoną decyzję jak i" wykreślić słowa "poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji". Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w przedmiocie określenia M.S. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok. W dniu 4 grudnia 2007 roku w niniejszej sprawie został wydany wyrok uchylający ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej i określający, że nie może być ona wykonana. Natomiast, w ostatnim akapicie uzasadnienia wyroku, na stronie 15-tej, błędnie wskazano, że oprócz decyzji organu odwoławczego, uchylono także decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić trzeba, że przepis powyższy znajduje także zastosowanie w przypadku sprostowania uzasadnienia orzeczenia (por. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 487, pkt 7 oraz postanowienie SN z 15 kwietnia 1982 roku, I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10, poz. 155). Podnieść należy, iż błędne wpisanie w uzasadnieniu orzeczenia, iż uchylono decyzję organu pierwszej instancji stanowi oczywistą omyłkę pisarską, bowiem jak wyżej wskazano, z sentencji wyroku z dnia 4 grudnia 2007 roku wynika, że uchyleniu podlegała wyłącznie decyzja drugoinstancyjna. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 156 § 1 i 2 zd. pierwsze p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.