I SA/Gd 764/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – radcy prawnemu M. S. kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznano skarżącemu Z. C. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego M. S. Pełnomocnik z urzędu wykonała fotografie z akt sprawy. Następnie w dniu 15 listopada 2016 r. złożyła pismo procesowe z dnia 14 listopada 2016 r. będące uzupełnieniem zarzutów skargi wniesionej przez skarżącego. Pełnomocnik uzasadniła sformułowane przez nią zarzuty oraz podtrzymała zarzuty skargi oraz wyrażone w niej stanowisko skarżącego. W ww. piśmie wniosła też o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy, jednocześnie oświadczając, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości lub w części. Pełnomocnik stawiła się na rozprawie, na której wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...], podtrzymując wnioski i zarzuty zawarte w skardze i w piśmie procesowym z dnia 14 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 6 grudnia 2016 r. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...], a także postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...]. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805, dalej jako rozporządzenie). W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu podatkowego, którą odmówiono skarżącemu umorzenia zaległości podatkowej. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnik wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zastosowanie będzie miała opłata maksymalna określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 480 zł. Ustaloną opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia. Mając na uwadze treść § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, referendarz sądowy postanowił przyznać pełnomocnik wynagrodzenie w wysokości 295,20 zł (w tym kwotę 55,20 zł tytułem podatku od towarów i usług). W świetle powołanych przepisów opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie zaś opłaty w wysokości wyższej, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności m.in. czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie. W ocenie referendarza sądowego za przyznaniem wynagrodzenia w kwocie wyższej nie przemawia ani charakter sprawy (stopień jej zawiłości, jak również obszerność i stopień skomplikowania dokumentów stanowiących materiał dowodowy) ani też nakład pracy pełnomocnika, czy też jego wkład w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Zdaniem orzekającego aktywność pełnomocnik w niniejszej sprawie nie przekraczała granic zwykłej staranności. Pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy (obejmującymi I tom akt sądowych oraz I akt administracyjnych), sporządziła jedno pismo procesowe z dnia 14 listopada 2016 r. oraz stawiła się na rozprawie, podczas której wniosła i wywiodła jak w skardze, podtrzymując również argumentację zawartą w ww. piśmie procesowym. W ocenie referendarza sądowego przyznana kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnik w niniejszym postępowaniu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.