I SA/Gd 765/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 września 2025 r. nr 2201-IEE.7192.1.9.2025.DW w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. O. B. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 17 września 2025 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7 października 2025 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni i pod rygorem jej odrzucenia, przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, bądź też nadesłanie egzemplarza skargi w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skarżący został też, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni i pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 października 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 25 akt sądowych). Skarżący w dniu 16 października 2025 r. przesłał drogą elektroniczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo procesowe zatytułowane "Uzupełnienie braków formalnych skargi" wraz z załącznikiem. W tym samym dniu Strona uiściła wymagany wpis sądowy od skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie przesłał podpisanego egzemplarza skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też Sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a." Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jednym z wymogów formalnych pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Brak podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 in initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia. W niniejszej sprawie wniesiono skargę za pomocą środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego. Skarga ta jednak nie spełniała jednego z podstawowych wymogów formalnych, to jest nie była podpisana. W sprawie zaistniała zatem sytuacja, w której skarga nie zawierała podpisu podmiotu wskazanego jako strona skarżąca. Jak już wskazano wyżej, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 57 § 1 p.p.s.a., każde pismo procesowe, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obowiązek składania podpisu pod pismem wynika z ustawy, zatem sądy weryfikują spełnienie tego wymogu. Z tych też względów Sąd wezwał do uzupełnienia wskazanego braku skargi. Z wezwania Sądu wynikało w sposób jednoznaczny, jakimi brakami formalnymi dotknięte jest wniesione pismo. W wezwaniu zawarto także pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 14 października 2025 r., a zatem termin 7 dni do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął wraz z końcem 21 października 2025 r. Skarżący pomimo prawidłowego doręczenia wezwania nie podpisał skargi elektronicznie – kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym (zgodnie z art. 46 § 2a w związku z art. 46 § 2b p.p.s.a). Z treści art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. wynika, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obowiązek opatrzenia podpisem zarówno pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, jak również dołączanych do tego pisma załączników składanych w formie dokumentu elektronicznego. Niedochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stanowisko, zgodnie z którym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu; jak również stanowisko co do istnienia technicznych możliwości podpisania załączników do korespondencji wysyłanej za pośrednictwem platformy ePUAP zostały wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z 29 października 2020 r., sygn. akt I OZ 814/20; z 13 listopada 2020 r., sygn. akt I OZ 884/20; z 26 listopada 2020 r., sygn. akt I OZ 987/20; z 11 grudnia 2020 r., sygn. akt I OZ 1003/20 (wszystkie powołane orzeczenia dostępne są na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający niniejszą skargę podziela argumentację przedstawioną w powołanych orzeczeniach. Dodać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 orzekł również, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł skargę do Sądu za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Skarga stanowiła załącznik do pisma przewodniego, które zostało przez Skarżącego podpisane podpisem elektronicznym. Sama zaś skarga – jako załącznik do pisma przewodniego – nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym. Powyższy brak nie został również uzupełniony na wskazane wyżej wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący bowiem ponownie przesłał skargę jako załącznik pisma przewodniego, który nie został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji w punkcie 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie wpisu sądowego od skargi, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.