I SA/Gd 766/06
PostanowienieWSA w Gdańsku2006-10-02
Skład orzekający: Sędzia NSA Elżbieta Rischka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wydane na podstawie art. 141 § 1 w związku z art. 216 Ordynacji podatkowej, dotyczące uznania ponaglenia za niezasadne, podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, uznające ponaglenie za niezasadne na podstawie art. 141 § 1 w związku z art. 216 Ordynacji podatkowej, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponieważ na tego rodzaju postanowienie nie przysługuje zażalenie, a żaden przepis szczególny nie przewiduje kontroli sądowej, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
A.B. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które uznało za nieuzasadnione ponaglenie dotyczące określenia wysokości kwoty odsetek. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym i postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 2 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za niezasadne postanawia odrzucić skargę.
I SA/Gd 766/06
UZASADNIENIE
A.B. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, w którym organ ten uznał za nieuzasadnione ponaglenie w sprawie określenia wysokości kwoty odsetek określonych w decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...].
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn.
zm.)- określana dalej jako ustawa p.p.s.a. – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy
zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia
rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na
które służy zażalenie,
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji
publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów
prawa,
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i
terenowych organów administracji rządowej,
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż
określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji
publicznej,
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej nie należy
do katalogu spraw wymienionych w cytowanym przepisie, albowiem na
postanowienie wydane na podstawie art. 141 § 1 w związku z art. 216 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn.
zm.) zażalenie nie przysługuje. Żaden ten przepis szczególny (art. 3 § 3 ustawy
p.p.s.a.) nie przewiduje kontroli sądu administracyjnego nad tego rodzaju
postanowieniami.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy
p.p.s.a. skargę jako nie należącą do właściwości sądów administracyjnych odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło