I SA/Gd 768/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 16 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego), skarżący J. S. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 15 lipca 2013 r. oraz dowodów przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego (dodatkowego oświadczenia z dnia 6 sierpnia 2013 r., zaświadczenia z urzędu skarbowego z dnia [...] sierpnia 2013 r. o wysokości dochodu za 2012 r., odpisu rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy PIT-40A za 2012 r., odpisu decyzji ZUS z dnia [...] marca 2013 r. o waloryzacji emerytury, zaświadczenia ZUS z dnia [...] sierpnia 2013 r. o wysokości pobieranej renty i dokonywanych potrąceń, odpisów: pisma z dnia 28 czerwca 2013 r. o wysokości opłat za mieszkanie, dowodów obrazujących wysokość opłat za prąd i gaz, pism ZUS z dnia [...] listopada 2012 r., [...] marca 2013 r. i [...] kwietnia 2013 r. dotyczących prowadzonej ze świadczenia rentowego egzekucji) ustalono, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się jedynie z renty z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 1.131 zł brutto, z której prowadzona jest egzekucja należności alimentacyjnych w kwocie 640,05 zł miesięcznie. W wyniku dokonywanych potrąceń do dyspozycji wnioskodawcy przekazywane jest świadczenie w wysokości 318,96 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie jest właścicielem żadnej nieruchomości, nie ma oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych, posiada zaś zadłużenie, którego wysokość szacuje na kwotę około 300.000 zł. Ze świadczenia rentowego wnioskodawcy dokonywane są potrącenia należności alimentacyjnych w maksymalnej wysokości, przy czym, jak wynika z pism ZUS, w aktach rentowych znajdują się wezwania do dokonywania potrąceń tytułem również innych należności. Do koniecznych wydatków wnioskodawcy zaliczyć należy opłaty za mieszkanie w wysokości 177,15 zł miesięcznie oraz opłaty za media (prąd i gaz) w średniej miesięcznej wysokości 97,57 zł. Wnioskodawca nie wywiązuje się z obowiązku regulowania wszystkich powyższych opłat w terminie (posiada zaległości w opłatach za czynsz za okres od kwietnia do sierpnia br.), nadto, jak wskazał, brakuje mu pieniędzy na zakup lekarstw i wyżywienia. Zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy nie zatrudnia on i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość faktycznego dochodu wnioskodawcy oraz brak oszczędności, uznano, iż wykazał on, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.