I SA/Gd 769/07

Dnia 24 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 24 września 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] skarżąca B.L. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Zarządzeniem z dnia [...] skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu w kwocie 500,00 zł. z pouczeniem, że w wypadku, gdy strona nie uzupełni braku i nie uiści należnego wpisu w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, nastąpi odrzucenie skargi. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tejże ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a). W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia należnego wpisu wskazanego w zarządzeniu z dnia [...] i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia jej odpisu ww. zarządzenia w dniu 8 sierpnia 2007 roku (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 13), zakreślony siedmiodniowy termin, który kończył się z dniem 17 lipca 2007 roku, upłynął bezskutecznie. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.