I SA/Gd 77/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2005 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 19 listopada 2011 r. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania K.M., uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 10 czerwca 2010 r. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za kwiecień 2005 r. Powyższa decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, została doręczona żonie skarżącego w dniu 23 listopada 2010 r. W dniu 21 grudnia 2010 r. K.M. nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę na opisaną powyżej decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Tutejszy Sąd w dniu 28 grudnia 2010 r. (KO nr [...]) nadał ww. skargę do Dyrektora Izby Celnej. Organ przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – zgodnie z art. 54 § 1 cyt. powyżej ustawy – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej. W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; post. WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; post. WSA w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja organu odwoławczego została doręczona żonie skarżącego w dniu 23 listopada 2010 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał zatem w dniu 23 grudnia 2010 r. Pomimo, że skarżący nadał skargę w wymaganym terminie 30 dni, uchybił postanowieniom zawartym w art. 54 § 1 P.p.s.a. i zamiast zgodnie z pouczeniem przesłać ją do sądu za pośrednictwem organu skierował ją na adres sądu. Wobec prawidłowego nadania przez Sąd przedmiotowej skargi do organu w dniu 28 grudnia 2010 r. (co należy przyjąć jako faktyczną datę nadania skargi) należy uznać ją za niedopuszczalną, jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu określonego w 53 § 1 P.p.s.a. Zatem zasadny jest wniosek Dyrektora Izby Celnej o odrzucenie skargi zawarty w odpowiedzi na skargę z dnia 27 stycznia 2011 r. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.