I SA/Gd 77/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Claudia Kozłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 listopada 2014 r,. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia 5 września 2014 r. Nr [...] określił M.A. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w wysokości [...] zł. Decyzja ta została doręczona M.A. w dniu 25 września 2014 r. Pismem z dnia 9 października 2014 r. M.A. wniósł odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 września 2014 r. Przesyłka zawierająca to odwołanie została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 10 października 2014 r. Po przeanalizowaniu dokumentacji przedłożonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wraz z odwołaniem M.A. z dnia 9 października 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 12 listopada 2014 r. Nr [...] stwierdził, że odwołanie to zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku: - uchylił w całości postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, - uznał złożone zażalenie za złożone w terminie. Ponadto z ostrożności procesowej w razie nie uznania jego racji skarżący wniósł, aby Sąd przywrócił termin do wniesienia zażalenia na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 września 2014 r. i nakazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego przekazanie złożonego w dniu 10 października 2014 r. zażalenia do rozpoznania Dyrektorowi Izby Skarbowej. Uzasadniając wniesioną skargę skarżący stwierdził, że stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej jest sprzeczne z Ordynacją podatkową oraz z kodeksem postępowania administracyjnego. Następnie wskazał na treść art. 56-60 k.p.a., zgodnie z którymi jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Zatem w niniejszej sprawie należy uznać, że termin do wniesienia środka odwoławczego "zażalenia" zaczął płynąć następnego dnia od dnia odebrania decyzji na poczcie, a więc od dnia 26 września 2014 r. Zdaniem skarżącego pismo wniesione w dniu 10 października 2014 r. nie uchybiało wyznaczonemu terminowi 14 dni. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie mają zastosowania wskazywane przez skarżącego przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem jak postanowił ustawodawca w art. 3 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do spraw uregulowanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). Zagadnienia związane z liczeniem terminów w postępowaniu podatkowym zostały natomiast przez ustawodawcę uregulowane w art. 12 Ordynacji podatkowej. Stosownie do treści art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Zgodnie z treścią art. 233 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję - w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 września 2014 r. została wysłana na adres, który podatnik wskazał w zeznaniu PIT-36, a także w odwołaniu od decyzji i doręczona podatnikowi w dniu 25 września 2014 r. Wobec tego określony przez ustawodawcę art. 223 Ordynacji podatkowej 14-dniowy termin wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął - w dniu 9 października 2014 r. W myśl art. 12 § 6 Ordynacji podatkowej: "Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu podatkowego, a nadawca otrzymał urzędowe potwierdzenie odbioru; 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529) albo złożone w polskim urzędzie konsularnym; 3) złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku; 4) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego; 5) złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego". Z dokumentacji znajdującej się w aktach niniejszej sprawy wynika, że sporządzone dnia 9 października 2014 r. odwołanie od decyzji z dnia 5 września 2014 r. zostało nadane w polskiej placówce pocztowej dnia 10 października 2014 r., o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie, w której to odwołanie zostało przesłane do Urzędu Skarbowego. Skoro ustawodawca w art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej postanowił, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej, a jak wynika ze sprawy odwołanie zostało nadane w dniu 10 października 2014 r., dniem wniesienia tego odwołania jest dzień nadania przesyłki. Oznacza to, że w pełni uzasadnione jest stwierdzenie, że odwołanie to zostało wniesione po terminie. Wskazując na powyższe Sąd stwierdza, że odwołanie podatnika zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a stwierdzenie tego faktu zgodnie z treścią art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej obligowało organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za niezasadną, w związku z tym orzekł na mocy art. 151 p.p.s.a. DSz