I SA/Gd 770/09
PostanowienieWSA w Gdańsku2009-12-10
Skład orzekający: Aleksandra Rynduch-Szczawińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez stronę, która wcześniej złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skutkuje umorzeniem postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy?Ratio decidendi
Cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez stronę powoduje, że postępowanie w tym zakresie staje się bezprzedmiotowe. Brak jest bowiem przedmiotu rozpoznania, co stanowi podstawę do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
E. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w związku ze skargą na decyzję Dyrektora ARR. Po wezwaniu do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących jej stanu majątkowego i dochodów, wnioskodawczyni cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy, informując jednocześnie o uiszczeniu wpisu sądowego od skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu płatności oraz odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 r. postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 10 listopada 2009 r., E. P. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie ze złożonym oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem i córką, otrzymuje rentę chorobową w wysokości 620 zł oraz rentę rodzinną na dzieci w wysokości 580 zł, jej majątek stanowi dom o powierzchni 100 m2, nieruchomość rolna o obszarze 6,79 ha oraz samochód osobowy (rok produkcji 1999) o wartości około 10.000 zł, nie posiada żadnych oszczędności ani papierów wartościowych. Wnioskodawczyni wskazała też, że jest właścicielką gospodarstwa rolnego, które dzierżawi, ale nie pobiera z tytułu tej umowy czynszu, a jedynie towar z natury. Nadto podniosła, że jej dzieci uczą się, co wiąże się z ponoszeniem wysokich kosztów na zakup książek, zeszytów czy przyborów szkolnych, jak również wskazała na wysokość ponoszonych przez nią kosztów utrzymania (opłat eksploatacyjnych, składek na ubezpieczenie, podatków i wydatków na zakup opału).
Stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Na podstawie wskazanego przepisu referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 17 listopada 2009 r. (doręczonym w dniu 20 listopada 2009 r.) wezwał wnioskodawczynię do przedłożenia w terminie 7 dni następujących dokumentów źródłowych: odpisów wszystkich złożonych przez nią i jej syna zeznań podatkowych za rok 2008 (w przypadku rozliczenia za pośrednictwem płatnika – odpisów rocznego obliczenia podatku), a w przypadku ich nieskładania za ww. rok stosownych zaświadczeń w tym przedmiocie z właściwego urzędu skarbowego, dokumentów potwierdzających aktualną wysokość dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię i jej dzieci z tytułu rent, tj. ostatnich odcinków rent, wyciągów i wykazów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię i jej syna rachunków bankowych (w tym kont i lokat dewizowych), obrazujących historię i salda tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownych oświadczeń w tym przedmiocie przez każdą z wymienionych osób, oświadczenia w przedmiocie pobierania przez wnioskodawczynię lub osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym świadczeń rodzinnych (zasiłku rodzinnego, dodatków do zasiłku rodzinnego, świadczeń opiekuńczych) wraz z odpisami decyzji przyznających te świadczenia lub zaświadczeniem właściwego organu potwierdzającego ich aktualną wysokość, oświadczenia w przedmiocie korzystania przez wnioskodawczynię lub osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym z pomocy społecznej (podania form i wysokości tej pomocy) wraz z odpisami decyzji przyznających te świadczenia, dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy przez wnioskodawczynię kosztów utrzymania (opłat eksploatacyjnych i innych wskazanych we wniosku) oraz dokumentu potwierdzającego nieuzyskiwanie dochodów z tytułu dzierżawy gospodarstwa rolnego, tj. aktualnej umowy dzierżawy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawczyni w piśmie z dnia 26 listopada 2009 r. oświadczyła, że odstępuje od złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i poinformowała, iż uiściła wpis sądowy od skargi, określony w niniejszej sprawie przez Przewodniczącego Wydziału na kwotę 100 zł.
W związku z powyższym wskazać należy na skutki procesowe, jakie wywołuje oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z przepisem art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane wyłącznie na wniosek strony, co wyklucza możliwość działania sądu w tym zakresie z urzędu. W konsekwencji kontynuacja postępowania prowadzącego do merytorycznego rozpoznania wniosku zależy od tego, czy wnioskodawca swój wniosek podtrzymuje. Wraz z cofnięciem wniosku postępowanie w zakresie nim objętym staje się bezprzedmiotowe (brak jest bowiem przedmiotu rozpoznania), a tym samym zachodzi podstawa do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów należało umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło