I SA/Gd 772/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 października 2012 r. sprawy ze skargi K.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r., kwoty odsetek za zwłokę oraz zabezpieczenia na majątku podatnika wykonania zobowiązania podatkowego wraz z należnymi odsetkami postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 2 lipca 2012 r. K.A. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 maja 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 21 grudnia 2011 r., nr [...] określającą K.A. przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r., w wysokości 45.458,00 zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od powyższego zobowiązania w wysokości 22.273,00 zł i dokonującej zabezpieczenia na majątku podatnika kwoty zaległości podatkowej za 2006 r., wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 61.648,00 zł. Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia 24 września 2012 r., poinformował, że decyzją z dnia 10 września 2012 r., nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej, działając jako organ pierwszej instancji, określił K.A. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r., w wysokości 41.442,- złotych. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi podatnika w dniu 13 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać merytorycznie rozpoznana, bowiem postępowanie sądowoadmimstracyjne stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, miedzy innymi na skutek utraty przez zaskarżony akt bytu prawnego, np. wskutek wygaśnięcia decyzji. Stosownie zaś do treści art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W rozpoznawanej sprawie, co wynika z pisma Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 września 2012 r., po wniesieniu skargi do WSA Dyrektor Urzędu Skarbowego decyzją z dnia 10 września 2012 r., określił wysokość zobowiązania strony skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r., i doręczył ją 13 września 2012 r. pełnomocnikowi, a zatem została wypełniona dyspozycja przywołanego wyżej przepisu art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, co winno skutkować umorzeniem postępowania przed tut. Sądem na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 1/11 (opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o sprawach na stronie internetowej www.orzecznictwo.nsa.gov.pl) podjął uchwałę o następującej treści - wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie zaistniał identyczny stan faktyczny o jakim mowa w powołanej wyżej uchwale. W sytuacji, gdy nie ma już przedmiotu zaskarżenia, gdyż decyzja o zabezpieczeniu wygasła z mocy prawa ze względu na treść art. 33a § 1 pkt 2 i 3 Ordynacji podatkowej z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, czy też wysokości zwrotu, to organ odwoławczy (lub Sąd) może jedynie umorzyć postępowanie odwoławcze. Wygaśnięcie decyzji powoduje, że postępowanie odwoławcze jest bezprzedmiotowe i należy je umorzyć, skoro nie ma przedmiotu zaskarżenia. Jednym ze skutków wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu jest niemożność rozpoznania odwołania od tej decyzji. Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu powoduje oczywistą bezprzedmiotowość dalszego procesowania (decyzji nie ma w obrocie prawnym). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.