I SA/Gd 772/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2008 postanawia: odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 5 sierpnia 2014 r. złożonym formularzu PPPr skarżąca sp. z o.o. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniesione zostało, że Spółka nie jest w stanie bez uszczerbku dla prowadzonej działalności gospodarczej, w tym wywiązywania się z ciążących na niej zobowiązań ponieść kosztów sądowych w sprawie. W złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym i dochodach spółka podała, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł, posiada środki trwałe o wartości 109.454,57 zł, w ostatnim roku obrotowym poniosła stratę w wysokości 153.221,60 zł, na rachunku bankowym zgromadziła środki w kwocie 0,07 zł. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 12 sierpnia 2014 r. (doręczonym pełnomocnikowi w dniu 18 sierpnia 2014 r.), wydanym w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zobowiązano pełnomocnika skarżącej spółki do przedłożenia w terminie 14 dni następujących dokumentów: (1) odpisu zeznania podatkowego za ostatni rok podatkowy (2013); (2) odpisu sprawozdania finansowego za rok 2013 (bilansu, rachunku zysków i strat wraz z informacją dodatkową); (3) zestawienia sporządzonego na podstawie dokumentów księgowych, z których wynikałaby wysokość osiągniętego dochodu (przychodu) lub poniesionej straty, a także kosztów uzyskania przychodów w okresie ostatnich trzech miesięcy; (4) zestawienia środków trwałych; (5) odpisów deklaracji VAT-7 z ostatnich trzech miesięcy; (6) wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych i innych, na których gromadzone są środki pieniężne ( w tym kont podlegających zajęciu), obejmujących okres ostatnich trzech miesięcy wraz z historią dokonanych na nich transakcji (wpłat, wypłat, przelewów) i stanem sald, a także dokumentu z którego wynikałby stan "środków w kasie", jakimi dysponowała spółka w okresie ostatnich trzech miesięcy; (7) dokumentów potwierdzających aktualny stan zadłużenia spółki wobec Skarbu Państwa, ZUS i innych podmiotów; (8) dowodów potwierdzających okoliczność prowadzonej względem majątku spółki egzekucji. Poinformowano przy tym stronę, że niezastosowanie się do treści wezwania będzie skutkować rozpoznaniem wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W wyznaczonym terminie żadne dokumenty nie zostały nadesłane. Oznacza to, że okoliczności, na których skarżąca oparła swój wniosek o przyznanie prawa pomocy, zostały przez nią opisane, ale nie zostały wykazane. W świetle art. 243 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem wnioskowym, podejmowanym na wniosek osoby, w której interesie jest wypełnienie przesłanek przyznania prawa ubogich. Niewątpliwie im bardziej wnioskodawca zobrazuje, udokumentuje tę sytuację, tym większe możliwości wnikliwej oceny ma sąd administracyjny. W przeciwnym razie strona musi się liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami braku wykazania przesłanek z art. 246 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem ciężar dowodu spoczywa na stronie, która wnosi o przyznanie prawa pomocy. W istocie dokonanie porównania wymaganych obecnie kosztów sądowych (wpis od skargi) ze skalą prowadzonej przez stronę działalności (wynikającej z KRS) nie implikuje konieczności udzielenia stronie pomocy z budżetu państwa. Skoro strona prowadzi działalność gospodarczą, a więc ma stałą możliwość pozyskiwania środków finansowych, to w tym stanie rzeczy nie można ponad wszelką wątpliwość uznać, że skarżąca wykazała, że spełnia warunki określone w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie cytowanego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.