I SA/Gd 774/08
PostanowienieWSA w Gdańsku2008-12-08
Skład orzekający: Sławomir Kozik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji podatkowej pomimo trudnej sytuacji finansowej skarżącego, gdy nie zostały dostatecznie udokumentowane okoliczności uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji podatkowej, wskazując, że trudna sytuacja finansowa skarżącego sama w sobie nie stanowi wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest uprawdopodobnienie, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co wymaga szczegółowego i kompleksowego udokumentowania sytuacji majątkowej i życiowej skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący J. B. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu sprzętu budowlanego i transportowego oraz żwirownię. Złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącej podatku dochodowego w formie ryczałtu za 2001 rok, wskazując na trudną sytuację finansową, wysokie koszty prowadzenia działalności oraz wydatki na utrzymanie rodziny. Nie przedstawił jednak szczegółowych danych o przychodach ani dokumentów potwierdzających sytuację majątkową i finansową.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji
J. B. w postępowaniu ze skargi na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał na swoją trudną sytuację finansową. Wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu sprzętu dla usług budowlanych i transportowych (koparki, samochody ciężarowe) oraz żwirownię. Wnioskodawca stwierdził, że w ostatnim okresie zyski z tej działalności są niskie, a bieżące koszty funkcjonowania przedsiębiorstwa znaczne. Wnioskodawca podkreślił, że opłaca raty leasingowe w wysokości [...] rocznie za 4 samochody ciężarowe, dwie koparki, przesiewacz oraz samochód osobowy – BMW. Skarżący wskazał na wysokie koszty, które ponosi w związku z prowadzoną działalnością: olej napędowy – około [...] zł dziennie, części zamienne – ok. [...] zł miesięcznie, koszty związane z eksploatacją boxów oraz opłaty za media –
ok. [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca podkreślił, że brak zapłaty ww. należności,
w szczególności opłat leasingowych, spowoduje konieczność poniesienia dalszych kosztów w postaci kar umownych. Zaprzestanie zaś regulowania opłat związanych
z bieżącą działalnością przedsiębiorstwa może prowadzić do jego upadłości. Dodatkowo obowiązek zapłaty podatku, w przekonaniu wnioskodawcy, mógłby spowodować zagrożenie podstawowych warunków egzystencji podatnika i jego rodziny. Skarżący wyjaśnił, że wydatki na utrzymanie rodziny podatnika wynoszą ok. [...] zł miesięcznie, czyli [...] zł rocznie. Pozostałe wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego (gaz, energia, czynsz za mieszkania, rata kredytu hipotecznego) wynoszą około [...] zł rocznie. Podsumowując skarżący stwierdził, że jego roczne wydatki wyniosły około [...] zł, a wszystkie zyski zostały reinwestowane.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004).
Wskazać należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko skarżącego, że skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał, aby wykonanie decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przytoczonym przepisie. Przede wszystkim wskazać należy, że wnioskodawca poprzestał jedynie na wyliczeniu, jakiego rodzaju koszty ponosi (związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz utrzymaniem rodziny) oraz wykazaniu wysokości tych kosztów. Odnośnie uzyskiwanych przychodów wnioskodawca stwierdził jedynie, że "zyski zostały reinwestowane". Nie określił natomiast nawet w przybliżeniu wysokości tych przychodów oraz nie wykazał niezbędności dalszych inwestycji. Wnioskodawca nie przedstawił w żaden sposób swojej sytuacji rodzinnej – ilości osób, które pozostają we wspólnym gospodarstwie domowych oraz ewentualnych przychodów tych osób. Stwierdził jedynie, że nie dysponuje "w zasadzie wolnymi środkami finansowymi".
Wobec powyższego Sąd stwierdził, że brak jest dostatecznych informacji do oceny sytuacji materialnej i życiowej skarżącego. Sama analiza kosztów bez ich odniesienia do wysokości i struktury przychodów nie pozwala ocenić wpływu wykonania decyzji na sytuację majątkową wnioskodawcy. Dodatkowo skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów obrazujących wysokość posiadanych środków finansowych, w tym oszczędności.
Również analiza wydatków domowych skarżącego budzi wątpliwości, co do rzetelności złożonych w tym zakresie oświadczeń. W przekonaniu Sądu, nie jest możliwe by rodzina wydawała na bieżące potrzeby (nie związane z opłatami za mieszkanie i media) [...] zł miesięcznie, a na bieżące stałe obciążenia (media, czynsz za mieszkanie, kredyt hipoteczny) [...] zł miesięcznie. Dysproporcja pomiędzy tymi wydatkami świadczy o niewiarygodności złożonego w tym przedmiocie oświadczenia.
W tej sytuacji Sąd uznał, że brak podstaw do oceny wpływu ubytku finansowego związanego z egzekucją na sytuację życiową wnioskodawcy. Skarżący nie przedstawił bowiem kompleksowo swej obecnej sytuacji życiowej, majątkowej, finansowej.
Zdaniem Sądu jedynie szczegółowe określenie sytuacji finansowej, jak i majątkowej wnioskodawcy mogłoby umożliwić ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wpływu na wynik tego wpadkowego postępowania nie może mieć zaś, w ocenie Sądu, wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło