I SA/Gd 776/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 776/18 w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 18 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie rozłożenia na raty lub odroczenia terminu zapłaty zaległości podatkowej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. A. B. (dalej "Skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej "Dyrektor IAS") z dnia 18 czerwca 2018 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku Skarżącego w sprawie rozłożenia na raty lub odroczenia terminu zapłaty zaległości podatkowej. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 776/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek Skarżącego o wyłączenie sędziów od rozpoznania sprawy. Postanowienie to doręczono Skarżącemu w dniu 3 stycznia 2019 r. Pismem z dnia 11 stycznia 2019 r. (data stempla pocztowego) Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia 18 grudnia 2018 r. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 776/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił ww. zażalenie Skarżącego jako wniesione po terminie. Postanowienie to doręczono Skarżącemu w dniu 8 lutego 2019 r. Pismem z dnia 13 lutego 2019 r. (data stempla pocztowego) Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia 29 stycznia 2019 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 grudnia 2018 r., bowiem Skarżący bez swojej winy złożył zażalenie z jednodniowym opóźnieniem z powodu ataku dny moczanowej (podagry). Do pisma Skarżący załączył Informację o przebytej rehabilitacji leczniczej z datą przyjęcia 11.01.2018 r. i datą wypisu 01.02.2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: - zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, - dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. W niniejszej sprawie, termin do wniesienia zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 grudnia 2018 r. upłynął z dniem 10 stycznia 2019 r., z uwagi na doręczenie przesyłki zawierającej to postanowienie w dniu 3 stycznia 2019 r. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że w zakreślonym terminie Skarżący nie złożył zażalenia na ww. postanowienie. Oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, w świetle powyżej określonych przesłanek normatywnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Odnosząc się do siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, Sąd stwierdza, iż Skarżący zachował ww. termin, z uwagi na brak wiedzy Skarżącego o uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia. Przyjąwszy zatem, iż z dniem odbioru postanowienia Sądu z dnia 29 stycznia 2019 r. o odrzuceniu zażalenia Skarżącego, tj. z dniem 8 lutego 2019 r. Skarżący powziął wiadomość o niezłożeniu zażalenia w terminie, to uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem przedmiotowego siedmiodniowego terminu, albowiem został złożony w dniu 13 lutego 2019 r. Sąd wskazuje, że Skarżący dokonał uprzednio czynności, do dokonania której terminowi uchybiono, bowiem pismem z dnia 11 stycznia 2019 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2018 r. Odnosząc się natomiast do przesłanki uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, Sąd stwierdza, iż nie doszło do jej ziszczenia się. Skarżący, wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu, powołał się na okoliczność, że atak dny moczanowej spowodował jednodniowe opóźnienie we wniesieniu zażalenia. W ocenie Sądu, okoliczności faktyczne niniejszej sprawy nie świadczą o braku winy Skarżącego w uchybieniu terminu. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 798/14, LEX nr 1640552). Jednocześnie podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, która wymaga, by w warunkach, z jakiegokolwiek powodu, niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1970 r., s. 136). W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, Skarżący powołał się na okoliczność zaistnienia ataku dny moczanowej, co skutkowało jednodniowym opóźnieniem we wniesieniu zażalenia. Zauważyć jednakże należy, iż Skarżący nie wykazał, ani nie uprawdopodobnił, że atak dny moczanowej wystąpił w okresie, kiedy biegł termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 18 grudnia 2018 r. Skarżący nie wykazał, ani nie uprawdopodobnił, że okoliczność ta uniemożliwiła mu dochowanie terminu do wniesienia zażalenia, pomimo dołożenia szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Przedłożona przez Skarżącego dokumentacja medyczna, załączona do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, nie uprawdopodabnia wystąpienia przywołanych przez Skarżącego okoliczności, bowiem dotyczy ona okresu od 11 stycznia do 1 lutego 2018 r., a zatem okresu sprzed prawie roku w stosunku do okresu, w którym biegł termin do wniesienia zażalenia (3 – 10 stycznia 2019 r.). W kontekście powyższych rozważań nie sposób uznać, że Skarżący dochował należytej staranności. Podniesione we wniosku okoliczności nie mogą świadczyć o braku winy Skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący nie uprawdopodobnił, że podnoszona okoliczność choroby w istocie wystąpiła w okresie biegu terminu do wniesienia zażalenia oraz że uniemożliwiła ona, pomimo podjętych należytych starań, zachowanie tegoż terminu. Oceniając zatem wniosek pod kątem zachowania przesłanki przywrócenia terminu, o której mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd uznał, że Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.